Het begint hoopgevend maar de adder onder het gras laat meteen zijn kop zien! Wat hier in werkelijkheid staat is dat Google alle gebruikersdata van haar verschillende diensten (Gmail, Youtube, Google Calendar, Google+ en Google Search) integreert ten behoeve van haar advertentienetwerk Adsense. Google scant de inhoud van je Gmail, registreert welke videos je op Youtube bekijkt, bewaart voor de periode van ten minste 18 maanden je zoekopdrachten en complementeert dit geheel met je ‘sociale context’ van Google+. Centrale vraag is; Is dit erg? Optimisten zullen zeggen dat waar Google het voorheen had over ‘privacy documenten’ er nu sprake is van een ‘privacy beleid’! (klinkt alsof er nu beter over is nagedacht…..en dat is ook zo, maar ten gunste van wie?!). Echter de adder blijkt nog een staart te hebben; voortaan is het mogelijk om vanaf je 13de jaar volledig gebruik te maken van Google diensten. Hiermee daagt Google de uit 1998 stammende COPPA (Childeren’s Online Privacy Protection Act) uit voor een update. Overigens werd in mei 2011 al een voorstel voor een update ingediend ‘Do Not Track Kids Legislation‘ (en is naar mijn weten nog in behandeling).

Het privacybeleid van Google wordt per 1 maart 2012 van kracht en de gebruiker heeft (g)een keus; of je gaat akkoord en je blijft profiteren van de vele gratis diensten van Google of je gaat niet akkoord waarbij je moet gaan omkijken naar alternatieven (voor Google Apps). Kortom, veel gebruikers zullen akkoord gaan omdat alternatieven er wel zijn maar niet geïntegreerd. Maar het vooruitzicht van al dat ‘gedoe’ om over te stappen is de belangrijkste reden dat gebruikers akkoord gaan. Overigens is er ook een grote categorie gebruikers die in de veronderstelling leefde dat het voorgenomen beleid reeds jaren ‘common practise’ was.

Privacy is de valuta van het Internet – hoe meer ik van mijzelf prijs geef, des te meer ik (gratis) kan ontvangen. Wellicht is het een idee om ‘privacy’ te kapitaliseren! Wat zijn mijn gebruikgegevens (data over mij) waard? Wellicht dat we dan ook een rationele feitelijke discussie kunnen voeren over het afkopen van mijn data. Bijvoorbeeld, ik ga Google een maandelijks bedrag betalen om (al of een deel van) mijn data niet te gebruiken. Naast het feit dat dit sympathiek en in lijn is met de keuzevrijheid van het individu, zou dit ook een goed verdienmodel kunnen zijn. Privacy kost geld en moeite, net als in de ‘echte’ wereld (en waarom zou dat op het Internet anders moeten zijn?)

Meer lezen over dit onderwerp?

• Do the new Google Terms of Service guarantee email or document privacy? (blogs.law.harvard.edu)
• Google’s Privacy Issue Isn’t Really an Issue (prbreakfastclub.com)
• How to navigate Google’s privacy options (nakedsecurity.sophos.com)
• House lawmakers request briefing on Google privacy policy changes (thehill.com)
• Google Responds to Privacy Policy Backlash: Don’t Log In (searchenginewatch.com)
• Google Seeks To Clarify New Privacy Policy (sanfrancisco.cbslocal.com)
• You, Google, Ads, Search, and Privacy (freetech4teachers.com)

Zo af en toe krijg je berichten dat de groei van Facebook en Twitter stabiliseert. Maar dat blijkt bij nader onderzoek slechts om een bepaald land te gaan (en dan is het ook nog tijdelijk). Overall komt de groei van Facebook in 2011 uit op een gezonde 40%. Hyves heeft het moeilijk; ondanks de bewering dat de nieuwe strategie aanslaat vallen de advertentie-inkomsten tegen. Het is tekenend dat de presentatie van de CEO van Hyves geen enkel woord rept over inkomsten. “Maar zolang we nog naar de kroeg gaan om een biertje te drinken, trots zijn op onze kinderen, ons verbazen over alle gekkigheid op Internet (en graag de eerste willen zijn die hiervan melding maken) en zolang wij iemand bellen meteen de vraag stellen van ‘waar zit je?’ – zal sociale media populair blijven”

Cover via Amazon

Op de laatste editie van de Emerceday in Rotterdam deed Doc Searls (co-auteur van The Cluetrain Manifesto) een baude uitspraak; “Facebook is the new Myspace 2.0“ (time op vanaf 24 minuten als je weinig tijd hebt: Google blijft, Facebook verdwijnt). Ik viel bijna van mijn stoel en het verbaast mij dat niet de hele mediawereld over hem heen is gevallen. Of is het iets wat velen al verwachten, maar niet hardop durven uit te spreken? Ik verwacht dat we het tegengeluid steeds vaker en luider zullen horen…..om te beginnen met bijvoorbeeld het in de ban doen van email?

Wordt het web ‘one big Facebook’? En zo ja, is dit erg? Julian Assange, oprichter van Wikileaks en beroepshalve achterdochtig; “Facebook is the most appalling spy machine that has ever been invented” In dit interview wijst hij een ieder op het feit dat de grote populaire internetbedrijven (als Google, Yahoo, Amazon, Paypal etc.) veelal in Amerikaanse handen zijn en dat de veiligheidsdiensten vrij toegang hebben tot privégegevens van burgers en bedrijven.

In toenemende mate is de status wel/niet ingelogd op Facebook bepalend worden voor de contentgebonden functies en weldra in de toekomst bepalend voor de content zelf. Hieronder een ‘onschuldig’ voorbeeld;

Het serum van Facebook is een cocktail van een aantal functies die het leven op internet aangenamer en gemakkelijker maakt. De website Simply Zesty heeft hierover een goed artikel gepubliceerd waarvan je hieronder een bewerking vindt.

Een ieder is zo langzamerhand wel bekend met de Facebook Like button en de Facebook Like boxes. Je kunt hiermee je vrienden snel op de hoogte brengen van vermeldenswaardige zaken terwijl de Like box je overal feedback geeft over welke vrienden desbetreffende site ook leuk vinden (een antwoord op de vraag; Ben ik goed bezig?) Maar de Facebook cocktail heeft meer ingrediënten;

Facebook Connect: Weg met al die verschillende inloggegevens, gebruik je Facebook account om moeiteloos (één klik) toegang te krijgen tot allerlei sites (waar je voorheen apart voor moest inloggen). Facebook doet wat OpenID al jaren probeert. Alhoewel de website van OpenID nog levensvatbaarheid uitstraalt is het een feit dat er sinds 2007 geen updates meer hebben plaats gevonden.

Directe personalisatie: Steeds meer grotere en populaire sites verrijken hun redactionele content met reacties van vrienden van de bezoeker die de desbetreffende content consumeert. Zo publiceert de reissite TripAdvisor reacties en reviews van vrienden (‘gepersonaliseerd advies‘) op locaties die jij aan het bekijken bent. Vooralsnog zijn het vooral de grotere sites die gebruik maken van Facebook’s directe personalisatie. Facebook zal niet een ieder toegang geven tot haar gebruikersdata.

Facebook commentaar; Op veel blogs zijn de reacties even waardevol (of soms nog waardevoller) dan de blogpost zelf. Facebook ziet de waarde van deze content en introduceerde een aantal maanden terug ‘Facebook comments’. Facebook comments stelt gebruikers in staat om met gebruikmaking van hun Facebook profiel reacties te geven op blogposts, nieuws ed. op sites van derden. Steeds meer content management systemen bieden deze plugin (i.i.g. WordPress)

Het is nu ook mogelijk om als Facebook pagina (zakelijk Facebook profiel) te reageren op sites van derden. Hiermee kan verkeer naar je profiel pagina en/of zakelijke pagina gegenereerd worden. Dit is waarschijnlijk ook de reden dat veel publishers nog huiverig zijn om deze functie op hun site te implementeren; de advertentiemodellen van online publishers zijn grotendeels gebaseerd op het aantrekken en vasthouden van verkeer (meer bezoekers > meer pageviews > meer advertentie-impressies > meer inkomsten).

Send button: Naast de Like button komt Facebook nu ook met een eigen Send button; Facebook’s variant op ‘mail a friend’.

Het verschil met de Like-button is dat met de Send-button je specifieke vrienden en/of groepen kunt attenderen op relevante content. (Let op: je komt regelmatig sites tegen waarop de send-button niet werkt!!)

Activiteiten overzicht (Activity Feed): Publishers kunnen hiermee de bezoeker tonen welke interacties met de content zijn/haar vrienden hebben gepleegd.

Wat kunnen we binnenkort nog meer verwachten? Een algemeen antwoord op deze vraag is;  in principe gaan alle functies die nu op Facebook aangeboden worden extern! Bijvoorbeeld het op je site implementeren van de Facebook Chat. En natuurlijk komt Facebook met een eigen photo sharing (zoals Flickr), video sharing (zoals Youtube) en een eigen check-out (zoals Google Check Out).

Related articles

• Importance of Facebook Like Button: Millennials and Women Likely to Hop On (drdianehamilton.wordpress.com)
• OpenID Needs to Start Getting Real (blogs.sitepoint.com)
• Google, Facebook Know Too Much (adweek.com)
• We hate Facebook, Mark! (weirdfob.wordpress.com)
• Julian Assange: Facebook is a Spy Machine (neatorama.com)

Van Gilbert van IJsselmuiden (Herian Reclame) ontving ik het volgende plaatje (ik heb de bronvermelding er nog even aan toegevoegd – ere, wie ere toekomt!)

http://phewsha.tumblr.com/page/2#2084775636

Related articles

• The Many Faces of Enterprise 2.0 (customerthink.com)
• Tips on Enterprise 2.0 with Web 2.0 ” Blog Archive ” Enterprise 2.0 App Stores: When Good Web 2.0 Apps Go Bad (fredzimny.wordpress.com)

Open Data ICE Amsterdam

Op 7 en 8 maart jl. werd het ICE Amsterdam gehouden in de Westergasfabriek; Mobile Strategies Platforms & App Development. Eén dagdeel was ingeruimd voor Mobile Government. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik skeptisch was, maar dit bleek onterecht! Spreekstalmeester Arjen Hof van GovUnited opende de parallelsessie met de vraag of de overheid al aan mobiele toe is gezien het feit dat de overheid al moeite genoeg heeft om een fatsoenlijke website in de lucht te helpen!? De sprekers die hierna volgden waren opvallend eensluidend; ‘open data by default’. De rol van de overheid is het beschikbaar stellen van data. Het ontwikkelen van applicaties is een taak die de markt op zich moet nemen. In Nederland hebben een aantal gemeenten in navolging van de VS (appsfordemocracy.org) wedstrijden georganiseerd voor bedrijven en individuen om relevante applicaties te ontwikkelen op basis van data die door de overheid ter beschikking worden gesteld. De Gemeente Amsterdam is één van de volgers in deze (AppsforAmsterdam). Frank Kresin van het kenniscentrum en medialab de Waag Society stak zijn enthousiasme niet onder stoelen en banken en hield een warm pleidooi voor Open Data (complete,raw, timely, widely available, machine readable, accessible, open formats, open license) en voor wedstrijddeelname. Tijs van den Broek van TNO heeft een vergelijkend onderzoek gedaan naar hoe in het buitenland wordt omgegaan met open data (rapport) en het zit er aan te komen dat open data (by default) verankerd gaat worden in de Europese wetgeving. Overigens moeten we niet verwachten dat Open Data tot meer vertrouwen in de Overheid gaat leiden. Onderzoek wijst wel uit dat Open Data tot meer economische activiteit (en daarmee groei) leidt. Paul Suijkerbuijk, project manager Open Data van de ICTU hield een keynote over trends – natuurlijk zijn de groeicijfers van mobiel indrukwekkend (maar vele sprekers gingen hem hierin voor). De conclusie, die je op basis van deze sprekers kunt trekken is, dat de overheid wel degelijk geleerd heeft en een verstandige stap terug doet zodat er meer mogelijkheden voor de markt ontstaan.

Related articles

• How Open Data Initiatives Can Improve City Life (policyabcs.wordpress.com)
• City Of Paris Opens Up Its Data (businessinsider.com)
• 3 new resources for data journalists (onlinejournalismblog.com)
• Open Data vs The Information Commissioner (startier.wordpress.com)

Many argue that with the advent of social media, the Internet finally becomes what it once was meant to be; a social platform. “The direct connection via media – for socializing or even for commerce – has been controlled by both governments and businesses for the past 600 years” The Internet should end this hegemony. Power would shift in favor of the individual consumer and end-user. Yet it took a decade before the social platform became visible (onset of Hyves, Facebook, Twitter, etc.) and another few years to reach critical mass. Organizations embrace the Internet as a distribution platform. Organizations saw the Internet primarily as a means to do business more efficiently and effectively. The social component - direct communication with end users – was not taken into account.
Famous blogger Jeff Jarvis started to blog about his bad experiences with Computer manufacturer Dell (Dellhell), which soon resulted in a significant decline in sales and bad reputation of Dell. Also in The Netherlands major brands have experienced the power of the mass when it comes to complaining (Ziggo, UPC, KPN, NS and T-Mobile recently).

Powerless individuals have become articulate and well informed individuals. With the Internet, the influence of the individual became scalable. Companies gave birth to so-called webcare teams following and participating in online discussions about their brand. The concept of social marketing made its appearance: it is not about reach, but relevance! (Something so useful, surprising, funny or valuable, that people take the effort to make use of it or talk about it) The marketing dictionary was expanded with terms like “Earned Media” (activating, facilitating and pooling word-of-mouth conversations) and “Owned Media” (developing sustainable relationships through social media).

Yet many companies and governments struggle with the question how to use social media. Incorporating social media in their distribution paradigm (for example by pushing irrelevant advertising on your profile page), would be a big mistake. It’s not about telling and screaming (anymore). Within the social paradigm it’s about listening and being empathy with the end-user/consumer. We’re confronted daily with the lack of how businesses and governments give substance to this.

The Promised Land
Imagine the Internet as a vast continent, most countries have a government, businesses and citizens / consumers / end users, all living within the law and interacting with each other based on economic, social and emotional motives. Let’s call this the civilized region. Outside the civilized region is the Wild West – a destination for outlaws and adventurers. There are no laws, the central government has little or no influence, and most companies are present with billboards shouting that the civilized world is a better place to be (because their products are available here). But the Wild West area is tremendously attractive and considered as the ‘promised land’. An independent society with different values and norms constituting a kind of peer-to-peer economy in which many people are willing to give. The complexity of relationships is brought back to “you’re friend or follower.” All conversations are broadcasted live. This ‘amateur culture’ gives individuals the opportunity to develop themselves. There is hardly scarcity. This ‘new economy’ was the talk of the town, but not fully understood. Established companies and brands were in no time outdated by unknown newcomers. This newcomers made clever use of technology and were able to leverage the network effect (the value for the individual increases as more users have the same use). These exotic companies with ditto names grew exponentially. For some this new economy was real; Google, Facebook, Twitter, Groupon, Amazon.

History repeats in reverse!
The Wild West has not been conquered; the Wild West has conquered us. The technology-driven ideas and concepts are widely spread and accepted; blind trust in technology.
Technology manifests itself as a sort of layer cake; in which each layer continues to develop;

• Information: from a readable web to a semantic web;
• Communication: from asynchronous email to real-time tweets;
• Relationships: from contact lists to social graph
• Intentions: from explicit asking towards implicit receiving.

Technology journalist Doc Searls characterizes the transition to an intention economy.
“The Intention Economy grows around buyers, not sellers. It leverages the simple fact that buyers are the first source of money, and that they come ready-made. You don’t need advertising to make them.”

And this is why I think that Facebook has more advertising value than Google. With Google you have to make your wishes explicit (entering a query in the search box), while Facebook already knows your preferences (by registering and monitoring your conversations and behavior). This enables an advertiser to make you an offer before you search. Another difference is that Google is primary based on financial currencies (the advertiser who pays more gets a better position/ranking). Facebook uses the currency of the Internet; privacy! The more you give, the more you receive (And than earning more money!). All the functionality that Facebook is introducing is to ensure that it is easier and more fun to share. Not only on Facebook, but also outside (the ‘like’ button).

Ultimately Facebook will become the synonym of the World Wide Web within a ‘World Wild Web’. A global centralized gated colony, believing that the world will be a better place if anonymity is not possible and with strict rules regarding content and behavior.

And they’ll live closed and happily forever
We want more openness and transparency, and yet we have a strong preference for closed systems. Consider the success of Microsoft (Windows) and Apple (iTunes). And the transition from Web to ‘closed’ apps we see today. This is due to our blind faith in technology; trust in the operations and processes that we do not know exactly understand. Because we do not understand exactly how things work is an important condition for this trust!
The actual working of things is hidden and closed using technology. Once something is hidden we can again present this in a form that we think is appropriate; the representation of the absent. We surround ourselves with smart design technological systems. We do this without really thinking about it, blind faith.

We surround us not only with technology – the reliance on technology has penetrated into our bodies. Devices that surround us day and night now affectionately called gadgets. The naming of these gadgets are more personal, as if it were a part of our identity (iPhone). Technology is not just something we carry with us, but we wear it in us! The false feeling of cellular phone vibrating in your pocket, even when the phone is not there (phone phantoms)

With the explosion of the mobile market, the web will move into our pocket, hence social media. We don’t have to check our mail and news; many streams constantly feed us.

How Technology works
Like all other living organisms, we are dependent beings. Technology is a necessary response to our original dependency and technology is dependent on us. As a society we make choices how to deal with this dependency;

Option 1: Adjust – recognition of dependence and from there develop a minimal technology (hunters, collectors).
Option 2: To reduce dependency by improving technology (agricultural society).
Option 3: Overcoming dependency (Western society).

The urge to overcome is an important driver of innovation. Current economic crises and environmental crises make us aware of, our increasingly vulnerable dependency on our ‘environment’. But for our survival we increasingly depend on technology. “Well, by that time the oil runs out, man has invented something new”. Our trust in technology has taken religious proportions. And like any religion, hence technology, what was supposed to give us more freedom, ironically has chained us more firmly.

This sophisticated ‘works of technology’ can be described as follows; Technology

1. Leads to closure and removal (denial of truth);
2. Represents a “different truth” (denial of absence);
3. Is necessary for to reduce and overcome our human limitations (liberation).

How does this apply on Social Media, particularly Social Networks?
Denial of Truth: The presence and versatility of a human being is hidden/closed by the Social Network (in order to see this person you’ll have to join the same network, and to connect with this person you’ll have to become friends).
Denial of Absence: This ‘hidden’ person is re-presented by a profile page (in a for his/her desirable way).
Overcome: This person has been set free of his/her physical limitations of not being able to be anytime, anywhere and interacting with more other ‘hidden’ persons on a one-to-one basis simultaneously.

The better the representation, the less we worry about the truth; risk becomes chance, limitation becomes freedom. Welcome to the world where fiction and non-fiction have become reality.

Related articles

• Journalism & Social Media (independentbrains.nl)
• The end of the Wild Wild West? (www) (startupblog.wordpress.com)
• The Year of Intentional Influence (relationship-economy.com)
• Web IPO Boom: Is This Time Really Different? (wired.com)

Velen beweren dat met de komst van Sociale Media het Internet wordt zoals het Internet ooit was bedoeld; een sociaal platform. In de afgelopen 600 jaar zijn het vooral de instituties geweest die de voorwaarden en regels voor het intermenselijk verkeer hebben bepaald. De komst van het Internet zou aan deze hegemonie een eind maken. Macht zou verschuiven ten gunste van het individu (de consument, de eindgebruiker). Toch duurde het nog een decennium voordat het sociale platform zichtbaar werd (ontstaan van Hyves, Facebook, Twitter ed.) en nog eens een aantal jaren voor het een kritische massa had bereikt. Het waren met name de instituties die het Internet omarmden als distributieplatform. Organisaties zagen het Internet vooral als een middel om efficiënter en effectiever te werken. Met de sociale component – de directe communicatie met de eindgebruiker – werd geen rekening gehouden.

Exemplarische was computerfabrikant Dell die het vuur aan de schenen kreeg van blogger Jeff Jarvis met als gevolg een significante omzetdaling en slechte reputatie (My Hell Dell). Ook binnen Nederland kwamen grote merken onder vuur te liggen; Ziggo, UPC, KPN, NS en recent T-mobile.

Het tot voor kort machteloze individu ontwikkelde zich tot een mondig en zeer goed geïnformeerd individu. Met het Internet werd de invloed van het individu schaalbaar. Bedrijven riepen zogenaamde webcare teams in het leven die de online discussies en berichten over hun merk in de gaten hielden en waar nodig ingrepen. Het begrip social marketing deed zijn intrede; het gaat niet meer om bereik, maar om relevantie! (iets wat dusdanig handig, verrassend, leuk of waardevol is, dat mensen de moeite nemen om er gebruik van te maken of om er over te praten) Het marketing woordenboek werd uitgebreid met termen als ‘Earned Media’ (het activeren, faciliteren en bundelen van mond-tot-mondgesprekken) en ‘Owned Media’ (aangaan van duurzame relaties via sociale media).

Toch worstelen veel bedrijven  en overheden met de vraag hoe zij sociale media kunnen inzetten. De cruciale fout die ze hierin kunnen maken is door sociale media te incorporeren binnen hun distributie paradigma; bijvoorbeeld door het pushen van irrelevante reclame boodschappen op je profielpagina. Het gaat niet meer om roepen en wie er het hardste schreeuwt, binnen het sociale paradigma staat luisteren en empathie met de eindgebruiker/consument centraal. En we worden dagelijks geconfronteerd met de gebrekkige wijze waarop bedrijven en overheden hieraan invulling geven.

Stel jezelf het Internet voor als een groot continent; het overgrote deel heeft een overheid, bedrijven en burgers/consumenten/eindgebruikers die allen binnen wettelijke kaders en op basis van economische, sociale en emotionele motieven met elkaar omgaan. Dit noemen we gemakshalve het geciviliseerde deel. Daarbuiten bevindt zich het ‘wilde westen’ – een vrijplaats voor outlaws en avonturiers. Er gelden daar geen wetten, de centrale overheid heeft nauwelijks invloed en de meeste bedrijven hebben daar alleen maar borden staan met de boodschap dat het in de geciviliseerde wereld beter toeven is (omdat daar hun producten te verkrijgen zijn). Maar dat wilde westen heeft een enorme aantrekkingskracht waardoor steeds meer mensen daar naar toe trekken. Het ‘wilde westen’ wordt gezien als het ‘beloofde land’. Het heeft een geheel eigen samenleving gevormd met andere waarden en normen (wetten heten hier etiquette). Hier is sprake van een soort peer-to-peer economie waarin mensen bereid zijn veel te geven. De complexiteit van relaties is terug gebracht naar ‘je bent vriend of niet’. Gesprekken worden live uitgezonden. In deze ‘amateur cultuur’ heeft het individu alle ruimte om zich te ontplooien, er is nauwelijks schaarste. In al hun enthousiasme hadden ze dit ‘de nieuwe economie’ genoemd, maar dat werd niet door iedereen goed begrepen en veel goudzoekers keerden op hun schreden terug. Gevestigde bedrijven en merken die zich hier gingen vestigen werden binnen de kortste keren ingehaald door onbekende nieuwkomers. Nieuwkomers droegen niet de last van het verleden, maakten slimmer gebruik van technologie en wisten beter gebruik te maken van het netwerkeffect (de waarde voor het individu neemt toe naargelang er meer gebruikers zijn die hetzelfde gebruiken) Deze exotische bedrijven met dito namen groeiden exponentieel…. Voor sommigen bestond en bestaat die nieuwe economie wel degelijk….. Google, Facebook, Twitter, Groupon, Amazon.

Het ‘wilde westen’ is niet veroverd, het ‘wilde westen’ heeft ons veroverd. De door technologie gedreven ideeën en concepten vinden nu overal gretig aftrek. Het vertrouwen hierin is blindelings.

Technologie manifesteert zich als een soort layer-cake, waarbij elke laag zich blijft ontwikkelen; Informatie (van read web naar semantisch web), Communicatie (van asynchrone email naar realtime tweets), Relaties (van contact lists naar social graph) en Intenties.

Technologie journalist en wereldwijd gelezen blogger Doc Searls karakteriseert de overgang naar een intention economy

“The Intention Economy grows around buyers, not sellers. It leverages the simple fact that buyers are the first source of money, and that they come ready-made. You don’t need advertising to make them.”

En dit is de reden dat ik denk dat al op korte termijn een Facebook meer inkomsten zal gaan genereren dan Google. Waar je bij Google je voorkeuren expliciet kenbaar dient te maken, zijn bij Facebook je voorkeuren al impliciet bekend en zijn adverteerders in staat jouw aanbiedingen te doen alvorens je gaat zoeken. Een ander verschil is dat Google gebaseerd is op financiële valuta (de adverteerder die het meeste biedt krijgt de beste positie/ranking). Facebook hanteert de valuta van het Internet; privacy! Hoe meer jij geeft, hoe meer je ontvangt. Alle functionaliteit die Facebook introduceert heeft tot doel om er voor te zorgen dat jij gemakkelijker en met meer plezier meer van en over jezelf geeft. Niet alleen op Facebook zelf, maar ook daarbuiten (de like-button).

Ik verwacht dat Facebook het alternatieve internet wordt binnen het world wide web (world wild web). Een door een 26 jarige Messias centraal geleide global gated city die gelooft dat de wereld beter wordt wanneer anonimiteit niet mogelijk is. Facebook is een full service community; je hoeft niet naar buiten en ook als je dat wel doet kun je in verbinding blijven met Facebook. Natuurlijk zijn nog niet alle faciliteiten aanwezig of volwassen; eigen betalingssysteem (Facebook Wallet), een eigen smartphone (Facebook Phone), Location Based Services (Facebook Places). Maar het Facebook platform ontwikkelt zich in een razend tempo en er zijn diverse blogs waar je de ontwikkelingen van Facebook kunt volgen.

We willen meer openheid en transparantie en toch hebben wij een sterke voorkeur voor gesloten systemen. Denk hierbij aan het succes van Microsoft en Apple. Maar ook de overgang van het ‘open’ web naar ‘gesloten’ apps. Dit heeft te maken met ons blindelings vertrouwen in technologie; vertrouwen in zaken waarvan wij de werking niet precies weten. Sterker nog, het feit dat we niet weten hoe zaken precies werken is een belangrijke voorwaarde voor dit vertrouwen!

De feitelijke werking wordt middels technologie aan ons gezichtsveld ontrokken, wordt verborgen of afgesloten. Zodra iets is verborgen kunnen wij het weer opnieuw presenteren, in een vorm die wij wenselijk achten – de representatie van het afwezige. Wij omringen ons met slim ontworpen technologische systemen. Dit doen wij zonder hier echt bij stil te staan; blindelings vertrouwen.

Wij omringen ons niet alleen met technologie – de afhankelijkheid van technologie is tot in ons lichaam doorgedrongen. Apparaten waarmee wij ons dag en nacht omringen noemen we nu liefkozend gadgets. De naamgeving van deze gadgets wordt persoonlijker, als ware het een onderdeel van onze identiteit; iPhone. Technologie is niet alleen iets wat wij bij ons dragen, maar we dragen het ook in ons! Zijn jullie bekend met het fenomeen Phone Phantoms? Het horen of voelen van je mobiel zonder dat je hem daadwerkelijk bij je hebt.

Met de explosie van het mobiele web verhuist het Internet steeds meer naar onze broekzak. Daarmee ook sociale media. We checken niet meer onze mail en het nieuws, wij worden continue gevoed door allerlei streams (mijn ‘vrienden’; at doen ze, waar zijn ze, wat willen ze, waar denken ze aan etc..). De medische wereld heeft al een label gegeven voor het geheel aan symptomen die gepaard gaan met het multimedia leven; CPA (Continious Partial Attention).

Hoe heeft deze intrinsieke afhankelijkheid van technologie kunnen ontstaan en wat betekent dit voor onze sociale vaardigheden.

Net als alle andere levende organismen zijn wij afhankelijke wezens. Technologie is een noodzakelijke reactie op onze oorspronkelijke afhankelijkheid en wat haar oorsprong betreft is technologie afhankelijk van ons. Als maatschappij maken wij keuzes hoe hiermee om te gaan;

Keuze 1: Aanpassen – erkennen van afhankelijkheid en van daaruit een minimale technologie ontwikkelen (bijv. jagers, verzamelaars).

Keuze 2: Beperken van afhankelijkheid door technologie te verbeteren (bijv. agrarische samenleving).

Keuze 3: Overwinnen van afhankelijkheid (bijv. Westerse samenleving).

De drang om te overwinnen is een belangrijke drijfveer van innovatie. Nu we geconfronteerd worden met economische crises en ecologische crises zijn we ons bewust van onze, in toenemende mate kwetsbare, afhankelijkheid van ons ‘milieu’. Maar verlaten we ons voor ons overleven steeds meer op onze technologie. ‘Ach, tegen die tijd dat de olie op is heeft de mens al weer iets nieuws uitgevonden’. Het geloof in technologie heeft religieuze proporties aangenomen. En gelijk elke religie, heeft ook technologie, die verondersteld werd ons vrijheid te geven, ons ironisch genoeg eerder vaster aan de ketting gelegd.

Deze geraffineerde werking is als volgt te omschrijven; technologie

- leidt tot geslotenheid en verwijdering (ontkenning van de waarheid);
- representeert een ‘andere waarheid’ (ontkenning van afwezigheid);
- is noodzakelijk om onze beperkingen te verminderen en zelfs te overwinnen (bevrijding);

Toen de melkveehouderij overstapte op schaalvergroting en automatisering (melkrobots) kwam men met het melkpak als vervanging van de melkfles. De inhoud, melk, moest losgekoppeld worden van de werkelijkheid van veelal dieronvriendelijke productiemethoden die moderne ontwikkeling met zich meebrengt. Vervolgens biedt het afsluitende karakter van het melkpak de mogelijkheid om een ander beeld te communiceren; een gretig grazende koe in de vrije natuur. Het gesloten melkpak sluit de melk af van onze waarneming. Echter geslotenheid alleen leidt niet tot betrouwbaarheid maar impliceert verwijdering. En aangezien wij niet kunnen vertrouwen op datgene dat afwezig is wordt het verwijderde (in dit geval de melk) gerepresenteerd.

Het pak herinnert me eraan dat de melk gepasteuriseerd is, zodat het niet schadelijk zou moeten zijn. Bovendien staat de houdbaarheidsdatum op de verpakking. Als ik de melk in de koelkast bewaar vertelt deze datum mij of de melk nog goed is. Het is niet nodig om mijn neus te gebruiken.

Door gebruik te maken van de koelkast kan ik de melk 5 dagen goed houden en hoef ik niet iedere dag melk te kopen, terwijl de verpakkingsdatum ervoor zorgt dat ik geen moeite hoef te doen om te onthouden wanneer ik dit speciale pak gekocht heb. De melk is gezond, veilig en beschikbaar.

Dit is slechts een ‘alledaags’ voorbeeld van hoe technologie speelt met de waarheid. Maar je kunt dit op tal van voorbeelden toepassen; bijv. Bankieren (Vervanging bankloket met Pinautomaat), Economie (onderscheid dat we maken tussen de werkelijke economie en economische indicatoren). En dus ook op social networking; de aanwezigheid en veelzijdigheid van iemands persoonlijkheid wordt via het social netwerk afgesloten. Desbetreffende persoon wordt gerepresenteerd in een door hem/haar gewenst profiel. De mens is vervolgens bevrijdt van de fysieke beperking dat hij/zij niet anytime en anywhere met meerdere personen tegelijk op een 1-tot-1 basis kan interacteren .

Hoe beter de representatie, des te minder wij ons bekommeren om de waarheid; risico wordt kans en beperking wordt vrijheid; welkom in een wereld waar werkelijkheid en fictie realiteit zijn. Niet de technologie zelf maar haar representatie is bepalend voor het succes (bijv. iPod). Hiertoe is diepgaande kennis van het veld waar de technologie wordt toegepast nodig. De aandacht moet niet gaan naar de potentie van technologie (omdat het mogelijk is) maar naar de vertrouwensrelatie met representaties.

A regular heard problem; “I’m participating in several networks and have put my profile on Hyves (or some other local social network), Facebook, Linkedin, my Ning group and  I’m using Twitter, got all my photos on Flickr (friends only)…..” etcetera! Isn’t possible to have one place where all my (social) streams are aggregated? Isn’t possible that status updates are transferred automatically to all my ‘other me’s'? And can this be done without actually having to program? At this point the real DNA of the social media comes to the surface.

For instance, Twitter is ‘designed’ to be used on other social networks! Why? Because Twitter isn’t a social network, it’s a one-to-many communication tool. Twitter wants to share, because its existence depends on sharing and being aggregated. “The ‘eight-hundred pound gorilla Google Buzz was to late at the party and didn’t shake things up, because Twitter was already stealing the show and continues to entertain the audience”. The real social networks are fighting battles, with each other, with Google – but who’s going to win the war? In my opinion, the one who addresses the questions mentioned before and has the leverage of the network effect on a global scale. I think, Facebook will win this war if it wins the battle of comprehensibility. There’s a lot of complaining about the complexity (and transparency) of Facebook! And yes you have to take care of your privacy, Facebook isn’t going to do that for you (although there has been some improvement). Founder Mark Zuckerberg is a man with a mission; the world will be a better place when there’s no anonymity (if people are known by name and face, they will behave themselves properly). That’s why Facebook is pushing privacy matters to the edge (f.e. the beacon affair which started in 2007 and ‘settled’ (terminated) in 2009). Beacon was designed to aggregate social data streams on the news feed on your Facebook page (addressing the questions above), but they didn’t ask for permission of the user (and that is a major sin).

And there’s another issue regarding ‘openness’ and ‘data portability’; Facebook is a closed system! Facebook has it’s own markup/programming language and it’s API is designed to pull data in (not exchanging data). Facebook has announced to enhance its photo sharing service which is a direct threat to Flickr. Ning doesn’t feel comfortable with Facebooks’ new ‘groups’ enhancements. And Facebook will continue to challenge other social media platforms. Founder/CEO Mark Zuckerberg: “You don’t get to 500 million friends without making a few enemies“.

Apple shows with iTunes how successful a closed system can be. People love closed systems – as long as it works and as long as they don’t have to think! And can a system of 500+ million users be seen as a closed system?

Related articles

• Facebook Addresses Openness, Privacy Ahead of Potential Competitors (insidefacebook.com)
• Facebook Now Lets You Take Your Data With You (gadgetwise.blogs.nytimes.com)
• Facebook solves “the greatest social networking problem” with new groups product (e1evation.com)
• Facebook’s scary secret (theage.com.au)
• Facebook Groups to offer users more control (guardian.co.uk)

It was refreshing to listen to @heleenvanlier, social media journalist of the Dutch newspaper Volkskrant, at the Viva la Focus Festival Groningen. This time not a keynote about philosophical or political implications of the use of social media, but practical guidelines for journalism and use cases instead. Her job is bringing the news out and pull the data in!

Bringing the news out: to Twitter, to Facebook and to Hyves (like every respectable newspaper is doing). More interesting is the other side of this coin; bringing the data in. It looks like the role of journalism is changing from creating content to invoke and filtering social data streams:

• Identifying trends (what’s going on).
• Finding sources
• Mashing: enrich editorial content with related relevant social media streams
• Following and initiate conversations: for example between politicians

Personal branding
If social media is becoming the main data source, the abundance and differentiation of this data needs adequate filtering. Although the field of semantic filtering is evolving, the relevance can best be assured by individuals (journalists). If filtering is becoming the most important role of journalism, it’s likely that the individual journalist is becoming the brand, more than the newspaper is.

Will future newspapers be mashups of social feeds filtered and enriched by individual journalists?

Related articles by Zemanta

• The Future of Social Media in Journalism (e1evation.com)
• My 2010 Advice for Newspapers (treadaway.typepad.com)
• How journalism schools are teaching social media (reportr.net)