“Heeii is a browser plugin that shows you a number of tweets that are closely related to the web page you are currently viewing”.

Sometimes, narrowing your functionality and establishing more focus can be beneficial for your business. But in this case I wonder if it will benefit the user (and therefore ultimately the company). Although Twitter is a huge success, that doesn’t mean inheriting that success by using the Twitter API. My point is; I’m not interested in recommendations related to the web page I’ve already read (or currently reading) I’m interested in tweets that recommend sources I may be interested in! It’s the recommendation of an authority or a trustworthy person I’m already following that makes Twitter such a powerful tool. It’s not the other way around!

So how does it work!? For example a person I’m following, Guy Kawasaki, recommends an article on Alltop ‘Could someone stalk you using your own smartphone?’ The recommendations Heeii is giving lacks added value.

Why change course from a (general) suggestion tool towards something that ‘echoes’ the web page? (Why not putting more effort in making the plugin cross browser compatible? (it now only works for Firefox and IE 6)

Looking from an outside perspective there is an opportunity window for Heeii that could tackle a ‘big problem’; what’s the authority, authenticity and trustworthiness of the web page I’m currently reading? Turning ‘echoes’ into ‘signs’, that’s real value! I would say; ‘back to the drawing table’. But leave the road you’re now embarked on!

I’m open for discussions!

The first time I became aware of the difference between ’search’ and ‘discovery’ was when I was attending a keynote of the founder of Stumbleupon Garrett Camp at The Next Web in 2007. And I’ve been interested in this subject since then. Search versus discovery can be illustrated by the following dichotomies between;

- knowing what you want versus not exactly knowing what you want,

- going to the information versus information coming to you,

- driven by popularity (math) versus driven by recommendation (social),

- wanting less (search results) versus more (options) is better,

- endpoint versus starting point.

More popular said; search is making the web effective and discovery makes the web fun (again!). Browsing the web in the pre-Google era was in fact discovering the web. Nowadays ’search’ is still the most dominant theme, covering nearly everything we do with on the Web (finding something or someone). But most current innovations made in search are related to the discovery experience within search. Especially in the field of image/visual search  (f.e. look at Google Swirl). So another dichotomy can be added;

- text-based (entry field) versus click-based (button, link).

To put it more straightforward; the future of search is discovery! The success of Twitter proves this thesis.  Twitter is commonly seen as the most important player in the field of ‘realtime search’. But from a search/discovery perspective; Twitter is largely a discovery service!

- Information (Tweets) is coming to you;

- It’s driven by popularity (You choose whom you want to follow);

- A tweet acts as a starting point for further exploration (in a sense of thinking, linking etc.)

And if you’re following, you don’t have to search!

In the meantime, another term is making its appearance; recovery! Recovery refers to the activity of finding something you’ve seen before. F.e. you’ve seen a fragment on television, and you go to Youtube to find this fragment.

From a content perspective there are three ‘kings’;

King of Text is ‘Search’, the King of Images/Galleries is ‘Discovery’ and the King of Video is Recovery. And as in poker, the game immediately ends when one player has three kings!

Related articles by Zemanta

• Search, Discovery and Curation (newcommbiz.com)
• Sobees Launches Realtime Social Media Discovery Platform (techcrunch.com)
• StumbleUpon Recasts Itself As A Social Search Engine “Between Google And Twitter.” (techcrunch.com)

The Dutch Giro 555 has developed an excellent online marketing concept; Participate and Lend your Homepage! A few simple steps and voila, your homepage is transformed in a call-to-action homepage where your visitors can donate for Haiti. This homepage idea is simple, viral and I think very effective.

There is some discussion regarding the question if the click is a sufficient measure for effectiveness of a display ad. Gian Fulgoni, founder of Comscore says ‘no’. The number of users clicking on a display ad has dropped with 50% (again) and research has pointed out that the average CTR is down at 0,1% (which is not that bad!) and that in some cases 8% of the internet population is responsible for 85% of total amount of clicks (ignoring 92%). Fulgoni argues that the marketing departments should measure impact of campaign like they ought to do with traditional campaigns; cumulative impact of impressions during a certain (longer) period of time. Interesting point of view – not in a sense that it is new (on the contrary!), but in a time where ‘CPM is supposed to buried’ and ‘performance based marketing’ has been planted (on top of it).

I think that CTR and related measures (such as dwell rate and dwell time) are good measurements, also for effectiveness. The whole discussion ignores the relevance of the ad display content! If a display is relevant to the user, i.e. contextual, the user will click on it (is effective =purpose of the display ad). But reality shows that most display ads aren’t contextual and lack relevance. Although I agree that campaigns should be evaluated by the cumulative effect of several marketing instruments (online AND offline), but you can’t advice to throw CTR out of the window or that CTR isn’t important (and can be neglected). First comes relevance! But this causes problems for those online advertisers who are used to create standard IAB display advertising and throwing this in the basket of 2nd channel advertising networks, waiting for the publisher to pick this up. Its’ a common law of economics; abundance (of advertising content) leads to lower CTR overall. Throwing CTR out of the window is like changing national currency when a country suffers from a recession. Advertisers are still in the game of reach….but unfortunately for them, the audience has already left. But there’s enough excitement and opportunities in the game of relevance.

Related articles by Zemanta

• Ad Blindness Rules: Even Fewer People Clicking Ads (techdirt.com)
• Haven’t clicked on an ad recently? Join 84% of other Internet users (socialmediatoday.com)
• Happy birthday banner ad…bet you wish click through rates were still 78% (socialmediatoday.com)
• Display Ad Clicks Drop 50%, Marketers Cringe (revenews.com)

De andere concurrent, Garmin, was net bezig met het ontwikkelen van een navigatiesysteem op basis van….jawel, Google’s Android. Een klassiek geval van DOA? (Dead On Arrival). De koers van Garmin (NASDAQ) staat op dit moment van schrijven ook 16% lager.

Kranten hebben het moeilijk; oplages dalen al enkele jaren (behalve een kleine opleving in 2007), adverteerders verschuiven hun budgetten naar online. De websites van kranten trekken relatief veel bezoek, maar men is niet in staat dit te converteren naar inkomsten. Kranten zijn niet in staat om op hun ‘gouden assets’ (contacten met adverteerders, relatief veel en kwalitatief goede traffic op hun websites, journalisten/redactie die in staat zijn hoogwaardige content te ontwikkelen, relaties met andere contentleveranciers, historisch archief materiaal, een sterke merkwaarde etcetera, etcetera) te kapitaliseren. Met grote regelmaat verschijnen er berichten en artikelen waarin de situaties worden beschreven en geanalyseerd.  En hieraan wil graag een analyse vanuit een meer psychologisch perspectief toevoegen; het rouwproces volgens Kübler-Ross. Mensen die een trauma meemaken (bijvoorbeeld het verlies van een dierbaar iemand), doorlopen een aantal stadia waarin men met dit trauma verwerkt.

Een toepassing van dit model op het krantenbedrijf leidt tot de volgende analyse;

• Fase 1: Ontkenning; “Ach, dat internet zal niet zo’n vaart lopen! Het is een hype, en die waaien meestal wel weer over”.
• Fase 2: Boosheid. Kranten diaboliseren het internet. Professionele content is op grote schaal gratis verkrijgbaar. User Generated Content groeit exponentieel (gemeten naar de sterke toename van het aantal blogs, foto- en videosharing sites en social media). Kranten zien met lede ogen toe hoe nieuwe media intitiatieven (van nieuwkomers) snel succesvol zijn (veel bezoek, hoge conversie) en ‘vreemde’ spelers hun territorium binnendringen. De komst van gratis kranten zet ook nog eens de traditionele core-business onder druk.
• Fase 3: Nostalgie. “Er gaat toch niets boven een papieren krant bij je eerste kopje koffie?”
• Fase 4: Angst. Kranten worden serieus in hun voortbestaan bedreigd. Op internet is er zelfs een website voor opgericht. Reorganisaties en saneringen volgen elkaar in een hoog tempo op. Men moet afscheid nemen van de manier waarop men altijd heeft gewerkt, maar wat dan? Er heerst veel onzekerheid binnen alle lagen van de organisatie.
• Fase 5: Marchanderen. “Goed idee van Rupert Murdoch; betalen voor content!’” Met de rug tegen de executiemuur wordt elk uitstel gezien als afstel. Elk initiatief dat gericht is op behoud van het oude gedachtengoed wordt omarmd. Murdoch krijgt veel bijval van traditionele kranten, ondanks dat in het verleden initiatieven op het gebied van ‘betaalde content/toegang’  zijn mislukt (zoals o.a. bij de New York Times).

Veel kranten zitten nog in deze fase (5), maar diep van binnen weet men dat men afscheid moet nemen van het ene leven om het andere te beginnen. Wellicht dat het onderzoek van PWC (Entertainment & Media Outlook 2009 – 2013) het kranten/tijdschriftenbedrijf helpt om in de fase (6) van Acceptatie te geraken (de feiten onder ogen zien) en fundamentele keuzes maken (die breken met het verleden). Maar een ‘ander leven’ is wat anders dan een ‘nieuwe leven’. Men hoeft niet alles overboord te gooien; men dient sterke en onderscheidende assets te plaatsen binnen een context die meer recht doet aan de wetten en regeld op het Internet.

Het PWC onderzoek stelt; “Het is hoog tijd voor een reset (….) maak duidelijke strategische keuzes, stop met het gratis weggeven van unieke en relevante content, segmenteer op doelgroepen, zet het krantenmerk neer in verschillende kanalen en investeer in databases die heel precies inzicht verschaffen in consumentengedrag”. Tevens adviseert het onderzoek om de ‘vijand in de armen te sluiten door meer samen te werken met erkende digitale nieuwsaanbieders. Google grijnst! Maar of dit de uiteindelijke berusting geeft?

WAT LIGT ER OP HET NACHTKASTJE VAN DE MEDEWERKERS VAN HET ECONOMISCH BUREAU VAN ABNAMRO?

Interessant boekenlijstje met Bidden is niet genoeg, The Subprime Solution, De Kredietcrisis (2x), The Two Trillion dollar Meltdown en The Ascent of Money. Allemaal mogelijke antwoorden over hoe het zover heeft kunnen komen. Prima, blijven lezen, misschien steek je er nog wat van op!

Maar wat ligt er niet en moet er wel liggen? Juist, De Prooi van Jeroen Smit. Dat is pas relevant! (zie eerdere post)

Change Minds (& Hearts)

In Duitsland hebben 15 bekende bloggers een manifest opgesteld en dit op de ‘deuren van de media tempel gespijkerd’. Het manifest heeft betrekking op journalistiek in het internet tijdperk; How Journalism is Working Today. Seventeen Declarations. De inertie van de huidige traditionele journalistiek heeft deze bloggers in beweging gebracht. Waarom juist in Duitsland? Op 31 oktober 1517 spijkerde Martin Luther in het Oost-Duitse Wittenberg 95 stellingen op de deuren van de katholieke kerk; het begin van de Reformatie. Deze dag is in die streek (maar ook in landen als Chili) een officiële feestdag. Het is duidelijk waar de bloggers hun inspiratie vandaan halen. Wellicht wordt 7 september ooit ook een officiële feestdag.