Voor diegenen die zijn/haar presentaties op Slideshare zetten, is het nu ook mogelijk om deze presentatie binnen je Linkedin profiel te tonen. Linkedin behoort tot de grootste zakelijke netwerken waar professionals zich profileren en relaties opbouwen. De functionaliteit van Linkedin is redelijk beperkt als je het vergelijkt met andere social networks, maar dat is juist de kracht van Linkedin. De content richt zich op, veelal individuele, zakelijke doeleinden en is grotendeels pre-formatted (informatie/content wordt via forms geplaatst en kent qua uiting weinig vrijheidsgraden). Echter de functionaliteit, en dan met name de dashboard en notificatiefuncties, heeft een hoog ’spel’ karakter (aantal relaties, aantal potentiële relaties, profiel volledigheid percentage etc.). Dit stimuleert de netwerk activiteit.

Naast Slideshare biedt linkedin een aantal interfaces (API’s) met externe platformen; Google Presentations, Wordpress Blogs, Amazon Book Lists. En ook hier zit de kracht in de beperking; alleen die platformen en applicaties die het persoonlijke professionele profiel verrijken.

Met de opkomst van de Enterprise 2.0 (waarbij Web 2.0 functionaliteit ook binnen de muren van organisaties z’n intrede doet), acht ik Linkedin in staat om de defacto standaard te worden voor profielinformatie van professionals. Afhankelijk van hoe de ontwikkelingen op het gebied van OpenID en dataportabiliteit (een eerdere post hierover) verlopen (een soort single sign on op het web) verwacht ik ook dat sites zoals Monsterboard, Nationale Vacaturebank, jobster etc.  API’s zullen aanbieden waarmee het mogelijk wordt om je Linkedin profiel ook als basis te gebruiken voor jouw gegevens op dergelijke vacature/recruitementsites. Momenteel is er nog geen enkele beweging in die richting….en dat is eigenlijk niet te geloven!

In een vorige post deed ik al melding van de stap van Wordpress om een volledige ‘wordpress-featured’ social networking tool Buddypress nog dit jaar te lanceren. Vandaag is er een nieuwe concurrent opgestaan (in internet termen; in beta gegaan): Socialgo. Socialgo doet me wel heel erg aan Ning denken – zowel qua vormgeving, features als verdienmodel. Socialgo is echter een initiatief van een Engels bedrijf (Best Things) en de premium versie (die niet gratis is) dient te worden betaald in Engelse ponden……..dit is meteen ook een van de belangrijkste verschillen met Ning

Wordpress, marktleider op het gebied van blog software, lanceert nog dit jaar Buddypress en wordt hierdoor een te vrezen concurrent voor ander social networking buiding tools als Ning, Egg en dergelijke. Social networks (bijvoorbeeld Facebook, Myspace, Hyves) en social networking tools (Ning) bieden al blog functionaliteit, echter deze stap van Wordpress (het betreden van de social network sphere vanuit de blogging sphere) acht ik om meerdere redenen zeer kansrijk.
Continue Reading »

In een vorige post gaf ik aan dat 2008 volgens velen het jaar van de Social Aggregators (zoals Friendfeed) is en dat deze ontwikkeling een bedreiging is voor het verdienmodel van veel sociale netwerken (i.v.m. de advertising). Veel sociale netwerken en social media hebben zich in de tussentijd aangesloten bij het OpenSocial initiatief van Google e.a.
Is OpenSocial een beter alternatief/strategie dan aggregatie?

Aggregatie is een soort Droste effect; ook social aggregators zelf kunnen geaggregeerd worden. Een aggregator die dit al mogelijk maakt is het New Yorkse Shyftr. Shyftr maakt het mogelijk om een discussie te starten rondom een post op een blog elders. Dit kan bijvoorbeeld tot gevolg hebben dat Blog platformen als Techcrunch, Dutch Cowboys minder bezoekers krijgen omdat de discussie over hun posts niet op hun site plaats vindt (maar, in dit geval, op Shyftr).

In de blogsphere heeft de komst van Shyftr tot heftige discussies geleid (Feed Theft).
Ondanks dat we het over nieuwe media hebben lijken dergelijke initiatieven toch gevangen binnen hun traditionele media paradigma (‘ik heb het nieuws en dus de lezers, ik heb de content en dus de bezoekers/gebruikers’). Het doel van het web is niet dat data ‘gevangen’ is op een website, maar dat data/informatie zich via het web kan verspreiden en dat er informatie uitgewisseld kan worden tussen websites/platformen.

“Always remember Google” (een veel gebruikt referentiekader voor initiatieven en ontwikkelingen op het internet). Google verdient juist veel geld met het ‘wegsturen’ van mensen. Google verdient ook geen geld met (het vasthouden van) content. Google verdient geld met het kanaliseren van mensen en informatie. Google is het ‘gratis openbaar vervoer’ van het web, dat met gratis koffie, gratis krantje, je op efficiënte en plezierige wijze van A naar B brengt. Met OpenSocial betrekt Google ook andere partijen binnen ‘zijn’ keten waardoor mensen en data zich nog gemakkelijker kunnen verplaatsen. Deze partijen zijn, om in de metafoor van het Openbaar Vervoer te spreken, de stations waar bezoekers en informatie over kunnen stappen.

Aggregatie is ‘business wise’ een doodlopende weg, de doorgaande weg heet OpenSocial en Dataportabiliteit.

Subscribe to my feed:

Nu zo’n beetje elke zichzelf respecterend individu en professional zich op meerdere sociale netwerken heeft geprofileerd, wordt volgens velen 2008 het jaar van de social aggregators.
Een recent onderzoek van Compete (januari 2008) wijst uit dat mensen zich op meerdere sociale netwerken profileren; 42% van Linkedin profileert zich op Facebook en 32% op Myspace. De track & trace van relaties over diverse sociale netwerken en sociale mediaplatformen wordt al snel een taak ‘waar de dag te kort voor is’.

Continue Reading »

De titel refereert naar een oud Chinees gezegde en diende als inspiratiebron voor een ironisch antwoord op het succes van sociale netwerken; anti-sociale netwerken. Er zijn diverse anti-sociale netwerken actief waaronder; Arsebook, Hatebook en Farcebook.

Arsebook (People you hate) en Hatebook (Things you hate) zijn bijna identieke clonen. Wat de drie antisociale netwerken gemeen hebben is het Facebook look-and-feel en natuurlijk heeft de oprichter van Facebook een hoge ranking op de lijst meest gehate personen.

Het idee is grappig, maar de lol is er snel af. Daar waar Hatebook/Arsebook nog de mogelijkheid bieden om je af te melden, is dit bij Farcebook niet mogelijk. Daar staat tegenover dat je bij Farcebook geen email hoeft te registreren. Tevens wordt op deze anti sociale netwerken niet erg zorgvuldig met de privacy regels omgesprongen.

Overigens hoef je voor het uiten van haatgevoelens niet naar een anti sociaal netwerk. Op Facebook zelf kun je met applicaties als Enemybook (180 dagelijkse gebruikers) en Snubster de ‘virtuele middelvinger’ opsteken naar je vijanden op Facebook. Toch zijn deze applicaties weinig populair en dat is niet zo vreemd. Het in het openbaar zichtbaar uiting geven aan haatgevoelens is, net als in ‘the real world’, iets waar je je snel voor schaamt. En tja, als je iets op internet zet, is het er niet zomaar weer af (ondanks wat deze partijen beweren).

Ben toch liever positief bezig en omring mij het liefst door mensen die positief in het leven staan.

“De Website is dood!” (zie eerdere post) uw doelgroep en gebruikers zijn op het internet, maar niet op uw website! Het externaliseren van uw content en webfunctionaliteit middels het beschikbaar stellen van open API’s en widgets is een stap in hun richting. Maar u blijft hier moeite mee hebben – u heeft het idee dat u meer grip hebt op de gebruiker wanneer die op uw corporate website komt en blijft. Het internet is een competitie met alleen uitwedstrijden zonder eigen supporters! Elke keer uit moet u tijdens de wedstrijd opnieuw supporters maken die u toejuichen en aanmoedigen. Uw marketingafdeling is ten einde raad; overal wordt er over uw producten gepraat en geschreven. ‘En er klopt helemaal niets van!’ ‘Kunnen we Google niet bellen en vragen of ze die verwijzingen willen verwijderen?’ Wij maken fantastische producten……. Stop yelling, start weaving!!

Continue Reading »