Mijn 100ste post! Een mooi moment om stil te staan bij het begrip ‘nieuwe media’. Binnen veel bedrijven heeft ‘nieuwe media’ een plek gekregen (Manager Nieuwe Media, Afdeling Nieuwe Media, een nieuwe-media strategie etc.), maar betekent dit ook dat nieuwe media tussen ‘tussen de oren’ zit? Nee, zelfs niet bij die bedrijven en organisaties waarvan je een voortrekkersrol zou verwachten; de mediabedrijven.  Initiatieven op het gebied van nieuwe media worden geïsoleerd van bestaande (bedrijfs-)activiteiten. Zo heeft bijvoorbeeld het Dagblad van het Noorden een deel van haar nieuwe media-activiteiten belegd bij Young Einstein (een volledig afgezonderd onderdeel, letterlijk straatlengtes verwijderd van de redactie).

Continue Reading »

De NRC weekendbijlage van zaterdag 29 november jl. bevat een artikel over ‘bloggen’ (titel: digitale zeepkisten). Het is jammer dat dit artikel professionele journalistiek en zogenaamde burgerjournalistiek als elkaars opponenten neerzet. In dit verband wordt gretig geciteerd uit het werk van de grote internetcriticaster Andrew Keen (The Cult of the Amateur). De algemeen secretaris van de Nederlandse Vereniging van Journalisten sluit zich aan bij de kritiek op burgerjournalistiek. Letterlijk;

Burgerjournalistiek is leuk (…) maar het is net als bij met een operatie: zou u zich laten opereren door een burgerchirurg? Je kunt met alle respect niet meer dan half werk van burgerjournalisten verwachten, want ze kunnen er maar half werk insteken (…) Ik denk dat kwaliteit uiteindelijk overwint.

1. Is het begrip ‘journalistiek’ hier wel van toepassing?  Van Dale definieert journalistiek als ‘het regelmatig verstrekken van in- en voorlichting omtrent het dagelijkse gebeuren via de media‘. Zowel inlichting als voorlichting hebben betrekking op feiten. Vervolgens kunnen op basis van feiten conclusies getrokken worden en kan men zich hierover een mening vormen. Bloggen moet vooral in de betekenis van het laatste gezien worden; het geven van een persoonlijke mening of visie op een feitelijke gebeurtenis. Ook traditionele media maken een onderscheid in feitelijk nieuws en opinie-stukken.

2. Professionele journalistiek en de mening van ‘amateurs’ (doelgroepen; zij die veelal professioneel ‘behandeld’ worden) vullen elkaar aan! Professionele content en professioneel handelen worden gevalideerd door amateurs. Wat zegt de burger meer over de kwaliteit van een ziekenhuis; de CV’s en opleidingen van de hier praktizerende artsen of de ervaringen van patienten? In een maatschappij met  mondige burgers en prosumers heeft de professionele praktijk (of dit nu journalisten, reporters of artsen zijn) de amateuristische ervaringspraktijk nodig om de waarheid te vinden (en die ligt meestal toch ergens in het midden).

3. Is hier geen sprake van begripsverwarring? Sociale media (Blogs, tweets, wiki’s en dergelijke) worden veelal over een kam geschoren terwijl ze elk een ander doel hebben. In een blog staat een opinie van een individu centraal, vervolgens wordt middels een ‘discours‘ de opinie nader geëxploreerd en verduidelijkt. Het gaat hierbij niet zozeer om waarheidsvinding maar meer om meningsvorming en verkenning. Binnen een wiki staat waarheidsvinding wel centraal en worden individuele meningen en opinies als zodanig ook aangemerkt. Binnen een wiki wordt het proces van waarheidsvinding zo transparant mogelijk gemaakt door onder andeen versiebeheer en mutatielogs.

4. Informatie overload versus adequate filtering. In het dagelijkse bombardement van feiten, meningen en beelden heeft het individu behoefte aan adequate filtering en niet aan het reduceren van de ‘information overload’. Zowel bij waarheidsvinding als bij meningsvorming is juist een overvloed aan informatie wenselijk. Professionele media en sociale media vormen gezamenlijk een adequaat filtermechanisme.

Niemand heeft een claim op de waarheid. Het wordt tijd dat professionele media de sociale media gaat omarmen in plaats zich daarvan te distantiëren.

…..ondertussen (aangezien een ieder volledig in de ban is van de economische crisis) voltrekt zich een ‘shift of paradigm‘ bij de krantenuitgevers in de VS; de overgang van ‘vasthouden‘ naar ‘wegsturen‘.

Binnen de traditionele wijze van journalistiek worden nieuwsartikelen op basis van berichten van Reuters, Associated Press ed. geschreven, geredigeerd en gepubliceerd. Het doel is om zoveel mogelijk bezoekers en lezers te trekken en waarde te creëren voor adverteerders door mensen zo lang mogelijk vast te houden (meer impressies van advertising). Dit model is stervende en de consolidatieslag tussen uitgevers, re-branding van titels, re-designs naar tabloidformaat en dergelijke zijn de laatste stuiptrekkingen.

Online trekken nieuwsbedrijven veel bezoekers, echter traditionele nieuwsbedrijven hebben erg veel moeite om hun online activiteiten te monitizen. Dit leidt tot allerlei ‘vervreemde’ activiteiten, zoals het exploiteren van een webwinkel (voorbeeld Dagblad van het Noorden). Om maar niet te spreken van allerlei display ads, dat model gaat helemaal nergens meer heen!

Een aantal grote krantentitels in de Verenigde Staten begint dit nu te begrijpen. De Tribune heeft haar contract met Associated Press opgezegd. De New York Times (NYT) heeft plannen om op haar homepages en door de gehele site heen te linken naar externe nieuwsbronnen – ook als die van de concurrent zijn! De link verandert alles! Cover what you do best, link to the rest lijkt de nieuwe regel. Sites als Digg, Yahoo (met Yahoo Buzz) implementeren deze regel al met zeer veel succes. Google bewijst al jaren dat er meer geld te verdienen is met het wegsturen van mensen in plaats van vast te houden binnen je eigen ’silo’. Jeff Jarvis zegt hierover;

This changes the dynamic of editorial decisions. Instead of saying, “we should have that” (and replicating what is already out there) you say, “what do we do best?” That is, “what is our unique value?” It means that when you sit down to see a story that others have worked on, you should ask, “can we do it better?” If not, then link. And devote your time to what you can do better.

De regel van focus op datgene je het beste doet is een strategie die voor veel bedrijven opgaat, dus waarom niet voor krantenuitgevers? Wanneer je als bedrijf hetzelfde doet als je concurrenten, ben je snel out-of-business. Maar veel kranten zijn van mening dat dit niet voor hun opgaat en schrijven dus over datgene waar de concurrentie ook over schrijft, juist omdat de concurrentie daarover schrijft!.

In een vorige post heb ik al aangegeven welke strategische opties uitgevers hebben. Wanneer grote krantentitels actief link journalism (deze term is afkomstig van Scott Karp) gaan bedrijven zullen meer titels volgen. Feitelijk betekent dit ook een verbinding tussen voorheen gescheiden werelden, die van de professionele en de burgerjournalistiek. Mijn verwachting is dat traditionele nieuwsbedrijven dan wel eens een hele belangrijke rol kunnen gaan spelen als filter, gateway en aggregator naar de blogosphere en andere social news/media.

It doesn’t matter if the 800 pound gorilla is late to the party – he’s still going to shake things up!

Recentelijk discussieerde ik met een aantal mensen over de manier waarop het leerproces middels het web verloopt. Ik had na afloop niet het idee dat ik mijn ideeen in heldere bewoordingen heb kunnen overbrengen. Vandaag las ik een post van John Battelle op zijn Searchblog waarin hij reageert op Nick Carr die zich afvraagt of Google ons niet dommer maakt;

Continue Reading »

Open Source of Closed Source is niet een kwestie van geloof!! Het is een kwestie van de realiteit onder ogen komen. Ook de grootste softwaregigant van de wereld sluit zijn ogen niet langer voor dit onafwendbare fenomeen en zoekt aansluiting met het Open Source business model. Mediabedrijven, met name uitgeverijen, kunnen leren van de ontwikkelingen die thans in de softwarebranche gaande zijn. Het toekomstig succes wordt bepaald door de mate waarin deze bedrijven in staat zullen zijn om netwerk effecten in hun productie te implementeren!

Continue Reading »