The success of Apple products, like the iPhone and iPad, can be explained by our preference for closeness, we do not want to know how things really work, as long as it is working! Apple also adds another dimension; a slick design and a unique user experience. Apple makes everyone of us a gadget freak and therefore we accept a significantly higher price and a limited freedom of use. Apple did jump on the growing unpopularity of Microsoft (the big evil) in a convenient way and knew how to avoid to much attention of Google (be no evil). But this will change!
The long-awaited breakthrough of mobile takes epidemiological forms and the combination with the emerging sensor technology will bring “The Internet of Things” close to mainstream. But where we expect more openness and connectivity (”everything must surely be able to communicate with everything!”), Apple makes a counter statement by banning support for the Adobe Flash technology. The question is “Why?”

- 70% of all online games is based on Flash;

- 98% for all Internet-Enabled Desktop Flash;

- 85% of the top 100 popular websites use Flash;

- 75% of all videos on the Internet using Flash (Youtube, Hulu, Disney);

- There are 3 million Flash developers;

- 90% of all creative use Adobe products;

- and there are 1.2 billion Flash-capable phones;

Apple’s slogan “Think Different” should be “Act Different”. Looking at the footprint of Flash, there has to be another explanation (than a business one). Steve Jobs is driven by aesthetics. Apple claims a monopoly on usability through a relentless  control of the user experience. In an open letter, Steve Jobs declared that Adobe Flash is the number 1 root cause for Macs to crash and battery life is significantly shorter by the use of Flash on mobile devices. Obviously Adobe rejects this view. In the meanwhile Apple promotes HTML5 (yet-to-be-ratified-standard for HTML), CSS, Javascript and H.264 (a standard for video compression). The other explanation is “revenge”! Steve Jobs is irritated for years because of the fact that Adobe finally has adapted its creative suite to the Mac OSX. But there is (much) more at stake!

The ‘jack comes out of the box’

The future of the web is the “app” (instead of the browser) and mobile (instead of the laptop / PC) and Apple sees opportunities to strengthen and expand its position on the mobile market (iPhone and mobile apps). Apple foresees a central and controlling position for its  iTunes distribution channel (Apple decides which applications may be distributed and Apple decides whether an application meets its aesthetic requirements). But there is another, more fundamental reason; most display advertising on the web is supported by the Flash platform (interactive display banners, video banners, etc.). Mobille advertising is still in its infancy. Google did acquire the company Admob, specialized in mobile advertising (Apple also had intentions to acquire Admob but lost). Apple bought Admob’s competitor Quattro and has implemented this technology in the heart of the iPhone 4.0, better known as the iADS. Advertising will be an integral part of iPhone apps and Steve Jobs promises a unique user experience and more value for advertisers. Within this vision a partnership with Adobe does not apply!

Related articles by Zemanta

• On Eve of iPhone 4, Apple Resentment on Display (cbsnews.com)
• Apple and Adobe lead web tool battle (news.bbc.co.uk)
• Essay: The Apple Threat to Online Advertising (steverubel.com)

Microsoft is continuing it’s ad spending to bring Bing to the market (’the 100 million dollar baby’). Bing has now an 11.8% share of the query market (source: Comscore) and still gains little slices extra every month. Microsoft differentiates itself from Google with the argument that search can be very confusing and lacks relevance. But as long as Bings market share is beneath 30%, there isn’t serious competition for Google. Breaking laws of common behaviour is a tough challenge, and we should appraise Microsofts attempts to get prepositioned in our minds when it comes to ‘find something’ on the Internet. It’s good for innovation, and ultimately good for all of us.

Although the Internet is in our veins, when it comes to reaching people, the good old TV still is an important medium (”Internet didn’t kill the TV star”). Microsoft will launch a series of commercials to establish Bing as a hero of search overload; Bing & Decide (the decision engine of Microsoft).

Related articles by Zemanta

• Bing, Yahoo inch upward in April search shares (seattlepi.com)
• Google Flatlining in Search Just Means it Needs a New Platform (thechromesource.com)

Because of my involvement in Kalooga, a media company delivering visual relevance based on a proprietary gallery search engine, I’m especially interested in other technology companies in our region (North of the Netherlands). One of these companies having my attention is Heeii.

“Heeii is a browser plugin that shows you a number of tweets that are closely related to the web page you are currently viewing”.

Sometimes, narrowing your functionality and establishing more focus can be beneficial for your business. But in this case I wonder if it will benefit the user (and therefore ultimately the company). Although Twitter is a huge success, that doesn’t mean inheriting that success by using the Twitter API. My point is; I’m not interested in recommendations related to the web page I’ve already read (or currently reading) I’m interested in tweets that recommend sources I may be interested in! It’s the recommendation of an authority or a trustworthy person I’m already following that makes Twitter such a powerful tool. It’s not the other way around!

So how does it work!? For example a person I’m following, Guy Kawasaki, recommends an article on Alltop ‘Could someone stalk you using your own smartphone?’ The recommendations Heeii is giving lacks added value.

Why change course from a (general) suggestion tool towards something that ‘echoes’ the web page? (Why not putting more effort in making the plugin cross browser compatible? (it now only works for Firefox and IE 6)

Looking from an outside perspective there is an opportunity window for Heeii that could tackle a ‘big problem’; what’s the authority, authenticity and trustworthiness of the web page I’m currently reading? Turning ‘echoes’ into ‘signs’, that’s real value! I would say; ‘back to the drawing table’. But leave the road you’re now embarked on!

I’m open for discussions!

The first time I became aware of the difference between ’search’ and ‘discovery’ was when I was attending a keynote of the founder of Stumbleupon Garrett Camp at The Next Web in 2007. And I’ve been interested in this subject since then. Search versus discovery can be illustrated by the following dichotomies between;

- knowing what you want versus not exactly knowing what you want,

- going to the information versus information coming to you,

- driven by popularity (math) versus driven by recommendation (social),

- wanting less (search results) versus more (options) is better,

- endpoint versus starting point.

More popular said; search is making the web effective and discovery makes the web fun (again!). Browsing the web in the pre-Google era was in fact discovering the web. Nowadays ’search’ is still the most dominant theme, covering nearly everything we do with on the Web (finding something or someone). But most current innovations made in search are related to the discovery experience within search. Especially in the field of image/visual search  (f.e. look at Google Swirl). So another dichotomy can be added;

- text-based (entry field) versus click-based (button, link).

To put it more straightforward; the future of search is discovery! The success of Twitter proves this thesis.  Twitter is commonly seen as the most important player in the field of ‘realtime search’. But from a search/discovery perspective; Twitter is largely a discovery service!

- Information (Tweets) is coming to you;

- It’s driven by popularity (You choose whom you want to follow);

- A tweet acts as a starting point for further exploration (in a sense of thinking, linking etc.)

And if you’re following, you don’t have to search!

In the meantime, another term is making its appearance; recovery! Recovery refers to the activity of finding something you’ve seen before. F.e. you’ve seen a fragment on television, and you go to Youtube to find this fragment.

From a content perspective there are three ‘kings’;

King of Text is ‘Search’, the King of Images/Galleries is ‘Discovery’ and the King of Video is Recovery. And as in poker, the game immediately ends when one player has three kings!

Related articles by Zemanta

• Search, Discovery and Curation (newcommbiz.com)
• Sobees Launches Realtime Social Media Discovery Platform (techcrunch.com)
• StumbleUpon Recasts Itself As A Social Search Engine “Between Google And Twitter.” (techcrunch.com)

The Dutch Giro 555 has developed an excellent online marketing concept; Participate and Lend your Homepage! A few simple steps and voila, your homepage is transformed in a call-to-action homepage where your visitors can donate for Haiti. This homepage idea is simple, viral and I think very effective.

Op 26 augustus 2006 voorspelde ik dat Google binnen 3 jaar Tom Tom over zou nemen (zie blogpost). Ik zat er naast, maar niet zo heel ver…… Google kondigde vandaag aan binnenkort met een gratis, op Android gebaseerde, navigatiesoftware te komen. De koers van Tom Tom ging hiermee meteen met 16% onderuit.

De andere concurrent, Garmin, was net bezig met het ontwikkelen van een navigatiesysteem op basis van….jawel, Google’s Android. Een klassiek geval van DOA? (Dead On Arrival). De koers van Garmin (NASDAQ) staat op dit moment van schrijven ook 16% lager.

Vandaag heb ik het nieuwe album ‘In Rainbows’ gekocht van Radiohead. Naast het feit dat het (wederom) een schitterend album is (volgens velen toegankelijker dan zijn voorganger) is het bijzonder dat dit album enkel en alleen via het Internet te verkrijgen is EN (op dit moment) alleen middels een download. Op zich niet bijzonder, meerdere bands kiezen ervoor om (delen van) hun nieuwe album via het Internet beschikbaar te stellen. De platenmaatschappijen zijn de nieuwe slachtoffers van het disintermediaire effect van het Internet. Zo heeft ook Madonna het contract met haar huidige platenmaatschappij opgezegd en anticipeert ook zij op de situatie dat muziek tegen veel lagere kosten verkrijgbaar wordt. Echter Radiohead doet er nog een schepje bovenop;
- het album wordt in eigen beheer uitgegeven (WASTE Productions LTD.),
- het album ‘In Rainbows’ is DRM vrij (in het ‘overdraagbare MP3 formaat) en
- je bepaalt zelf de prijs die jij er voor over hebt (dit is exclusief de 45 penny fee voor, naar ik aanneem, de creditcard maatschappij).

Ik had er 3,45 Engelse ponden voor over!!

Note: Als er op hun website een pre-listen mogelijkheid was had ik er wellicht meer voor betaald. De prijs die ik voor dit album heb betaald heb is een afweging van de volgende factoren;
- mijn waardering van het vorige album van Radiohead,
- mijn waardering van het solo album van de Radiohead zanger Thom Yorke (The Eraser)
- de gemiddelde prijs die ik op iTunes betaal voor een album (die ik doorgaans te hoog vind voor DRM muziek).

De Emerce E-day van afgelopen donderdag 6 september had tijd ingeruimd voor het ‘koningskoppel’ Google en Yahoo in twee achtereenvolgende keynotes. Ik heb al diverse presentaties/lezingen van zowel Google als Yahoo bijgewoond, maar nog nooit werden de (accent-)verschillen zo duidelijk uitgelegd.
Google ziet het zoeken en vinden vooral als een wiskundig logaritmisch vraagstuk dat ook wiskundige rationele benadering vraagt. De keynote speaker van iGoogle, Sep Kamvar, is niet voor niets professor in de ‘Computational Methematics’ aan het fameuze Stanford University. Yahoo daarentegen ziet het zoeken en vinden meer als een sociaal intermenselijk vraagstuk en ziet de oplossing meer in het slim gebruik maken van het netwerk effect (met communities als belangrijkste vehikel). Keynote speaker van Yahoo was Olivier Parriche o.a. afkomstig van startup Xyleme, een bedrijf gespecialisserd in het semantische web. Ondanks het grote succes van Google en haar dominante positie op het gebied van search, blijf ik geloof houden in de strategie van Yahoo. Zolang Yahoo uit het vaarwater van Google weet te blijven en met meer pareltjes zoals Flickr en Del.icio.us weet te komen, denk ik dat Yahoo ook aan ‘het vaste land’ (Europa) een vastere voet kan zetten.

Wetenschapsjournalist John Horgan heeft in 1997 een mooi boek geschreven over ‘de grenzen van onze kennis’ in ‘Het Einde van de Wetenschap’ waarin hij concludeert dat de wetenschappelijke theorieen en oplossingen meer iets zeggen over de persoonlijkheid van de desbetreffende wetenschapper dan over de realiteit. Tja, maar wat is realiteit op het Internet?

Volgens Programmableweb heeft 50% van alle API’s betrekking op Google Maps, gevolgd door Flickr (11%), Amazon (7%) en Youtube (6%). Mashups hebben veelal betrekking op Mapping (33%) en Reizen (16%). Ook hier is Google Maps het meest gebruikte platform.

De overgang van ’software’ naar ‘platform’ is een zeer actueel thema dat door Google het meest zichtbaar en succesvol in de markt wordt gezet. Software is een tool/instrument om een gelimiteerd aantal taken uit te kunnen voeren. Een platform biedt de gebruiker de mogelijkheid eigen tools te maken om hiermee in principe alle taken uit te voeren die nodig zijn om een ‘missie’ te vervullen. Dit wordt onder anderen tot uitdrukking gebracht in de Mashup/API ratio. Hoe hoger deze ratio, des te meer er sprake is van een platform (i.p.v. software). Google heeft een ratio van 56,8 (waarbij 25 API’s in totaal 1402 Mashup applicaties ondersteunt). Ter vergelijk; Microsoft heeft een ratio van 14,01 en Yahoo heeft een ratio van 16,67.

Een actuele mashup: Tour de France
Een mooie mashup van Google Maps met locatie data van wielrenners (positie, hartslag, snelheid, kracht/verbranding) en auto’s van de ploegleiders.

Ga naar:
http://www.ubilabs.net/tourdefrance/

Mag ik degenen die helemaal ‘weglopen’ met Al Gore’s ‘An Inconvenient Truth’ en zaterdag aanstaande gaan genieten van al die energievretende popconcerten, wijzen op twee films die reeds in respectievelijk 1983 en 1988 de verwoesting van de aarde door menselijk handelen in beeld brachten; Koyaanisqatsi en Powaqqatsi.

Koyaanisqatsi contrastreert de serene schoonheid van de natuur met het waanzinnige gedreun van de hedendaagse, verstedelijkte samenleving. Powaqqatsi geeft een meesterlijk portret van de menselijke ontwikkeling door het mixen van beelden van oude culturen met die van het moderne leven. Dit alles met de adembenemende minimal music van Philip Glass.

Ik heb deze films nooit als schokkend ervaren, integendeel, ik vond ze van een uitzonderlijke schoonheid. Totdat ik gisteravond besloot om Koyaanisqatsi met het geluid uit te bekijken.

Have a nice day…….en maandag weer lekker naar het werk in je leasebak.