Het succes van Apple producten, zoals de iPhone en de iPad, is grotendeels verklaarbaar uit een voorkeur voor geslotenheid; wij willen niet weten hoe dingen werken, als ze maar werken! En Apple voegt hieraan nog een dimensie toe; een gelikt design en een unieke gebruikerservaring. Met Apple is een ieder gadget freak geworden en accepteren we een significant hogere prijs en een beperkte vrijheid van gebruik. Apple wist handig in te springen op de groeiende impopulariteit van Microsoft (the big evil) en wist tegelijkertijd buiten het schotveld van Google (be no evil) te blijven. Maar daar komt nu verandering in; de langverwachte doorbraak van mobiel neemt inmiddels epidemiologische vormen aan en de combinatie met o.a. de zich sterk ontwikkelende sensortechnologie, is ‘The Internet of Things’ zeer nabij. En daar waar je juist meer connectiviteit en openheid verwacht (‘alles moet toch met alles kunnen communiceren!”), maakt Apple een counter statement door Adobe Flash in de ban te doen. De vraag is ‘Waarom?’

-    70% van alle online games is gebaseerd op Flash;
-    98% van alle internet-enabled desktops gebruikt Flash;
-    85% van de top 100 populaire websites gebruiken Flash;
-    75% van alle video’s op internet gebruiken Flash (Youtube, Hulu, Disney);
-    er zijn 3 miljoen Flash developers;
-    90% van alle creatieven gebruiken Adobe producten;
-    en er zijn 1.2 miljard Flash capable phones;

De slogan van Apple ‘Think Different” wordt nu geoperationaliseerd naar “Act Different”. Een bedrijfskundige verklaring is niet te geven, wel een persoonlijke psychosociale verklaring; Steve Jobs wordt gedreven door esthetiek. Apple claimt het alleenrecht op gebruikersvriendelijkheid middels een meedogenloze controle op de gebruikerservaring. In een open brief stelt Steve Jobs dat Adobe Flash hoofdoorzaak nummer 1 is voor het vastlopen van Macs en dat de levensduur van batterijen significant korter wordt door het gebruik van Flash op mobiele apparaten. Vanzelfsprekend bestrijdt Adobe deze zienswijze, maar vooralsnog hebben ze het nakijken en gaat Apple verder met het promoten van HTML5 (een nog te ratificeren HTML-standaard), CSS, Java-script en H.264 (een standaard voor video compressie). Maar misschien is de echte reden wel ‘wraak’; Steve Jobs ergert zich al jaren aan het feit dat Adobe keer op keer het Mac OSX als laatste adapteert voor haar creatieve software.

Het ‘duveltje komt uit het doosje’
De toekomst van het web is de ‘app’ (in plaats van de browser) en mobiel (in plaats van de laptop/pc) en Apple ziet kansen om haar positie op mobiele markt (iPhone en mobiele apps) uit te breiden en te versterken. Het distributiekanaal van iTunes neemt hierin een centrale en controlerende plaats in (Apple bepaalt welke applicaties gedistribueerd mogen worden en Apple bepaalt of een applicatie voldoet aan haar esthetische eisen). Maar er speelt nog een andere, veel belangrijkere reden; de meeste display advertising op het web wordt ondersteund door het Flash platform (interactieve display banners, video banners ed.). Binnen apps op het mobiele web staat advertising nog in de kinderschoenen. Google nam het bedrijf Admob, gespecialiseerd in mobiele advertising, over (Apple was ook in de race, maar moest afhaken). Apple kocht de concurrent Quattro en implementeerde deze technologie in het hart van de iPhone 4.0, thans bekend onder de naam iAds. Advertising wordt een integraal onderdeel van iPhone apps en Steve Jobs belooft een unieke gebruikerservaring en meer waarde voor adverteerders. Binnen deze visie past geen partnership met Adobe.

Related articles by Zemanta

• On Eve of iPhone 4, Apple Resentment on Display (cbsnews.com)
• Apple and Adobe lead web tool battle (news.bbc.co.uk)
• Adobe Battles the Flash-Bashing (businessweek.com)
• Hands off my Apple: Can Steve Jobs’ closed system keep it fresh? (nationalpost.com)

There is some discussion regarding the question if the click is a sufficient measure for effectiveness of a display ad. Gian Fulgoni, founder of Comscore says ‘no’. The number of users clicking on a display ad has dropped with 50% (again) and research has pointed out that the average CTR is down at 0,1% (which is not that bad!) and that in some cases 8% of the internet population is responsible for 85% of total amount of clicks (ignoring 92%). Fulgoni argues that the marketing departments should measure impact of campaign like they ought to do with traditional campaigns; cumulative impact of impressions during a certain (longer) period of time. Interesting point of view – not in a sense that it is new (on the contrary!), but in a time where ‘CPM is supposed to buried’ and ‘performance based marketing’ has been planted (on top of it).

I think that CTR and related measures (such as dwell rate and dwell time) are good measurements, also for effectiveness. The whole discussion ignores the relevance of the ad display content! If a display is relevant to the user, i.e. contextual, the user will click on it (is effective =purpose of the display ad). But reality shows that most display ads aren’t contextual and lack relevance. Although I agree that campaigns should be evaluated by the cumulative effect of several marketing instruments (online AND offline), but you can’t advice to throw CTR out of the window or that CTR isn’t important (and can be neglected). First comes relevance! But this causes problems for those online advertisers who are used to create standard IAB display advertising and throwing this in the basket of 2nd channel advertising networks, waiting for the publisher to pick this up. Its’ a common law of economics; abundance (of advertising content) leads to lower CTR overall. Throwing CTR out of the window is like changing national currency when a country suffers from a recession. Advertisers are still in the game of reach….but unfortunately for them, the audience has already left. But there’s enough excitement and opportunities in the game of relevance.

Related articles by Zemanta

• Ad Blindness Rules: Even Fewer People Clicking Ads (techdirt.com)
• Haven’t clicked on an ad recently? Join 84% of other Internet users (socialmediatoday.com)
• Happy birthday banner ad…bet you wish click through rates were still 78% (socialmediatoday.com)
• Display Ad Clicks Drop 50%, Marketers Cringe (revenews.com)

Ik ben een grote fan van David Armano en het regelmatig bezoeken van zijn weblog is een absolute must. Onlangs publiceerde hij onderstaande presentatie over de toekomst van ‘advertising’. Boodschap;

Change Minds (& Hearts)

Als jij niet naar porno toegaat, komt de porno wel naar jou! Spam is al sinds jaar en dag het DM-domein van deze industrie. Daar is een nieuw kanaal aan toegevoegd, althans wat ik er van merk; Twitter. Vandaag ontving ik maar liefst 4 Twitter-berichten van ‘ladies with a certain reputation’. Alhoewel de porno-industrie vooroploopt als het om innovativiteit gaat (zowel in marketing als in technisch opzicht), zijn ze toch vrij laat met het gebruik van Twitter. Of moet je een bepaald ‘drempelvermogen’ (een minimum aantal followers) hebben om voor twitter spam in aanmerking te komen?

Hier is overigens een leuk artikel over hoe je Twitter voor business doeleinden kunt gebruiken/misbruiken!

…..ondertussen (aangezien een ieder volledig in de ban is van de economische crisis) voltrekt zich een ‘shift of paradigm‘ bij de krantenuitgevers in de VS; de overgang van ‘vasthouden‘ naar ‘wegsturen‘.

Binnen de traditionele wijze van journalistiek worden nieuwsartikelen op basis van berichten van Reuters, Associated Press ed. geschreven, geredigeerd en gepubliceerd. Het doel is om zoveel mogelijk bezoekers en lezers te trekken en waarde te creëren voor adverteerders door mensen zo lang mogelijk vast te houden (meer impressies van advertising). Dit model is stervende en de consolidatieslag tussen uitgevers, re-branding van titels, re-designs naar tabloidformaat en dergelijke zijn de laatste stuiptrekkingen.

Online trekken nieuwsbedrijven veel bezoekers, echter traditionele nieuwsbedrijven hebben erg veel moeite om hun online activiteiten te monitizen. Dit leidt tot allerlei ‘vervreemde’ activiteiten, zoals het exploiteren van een webwinkel (voorbeeld Dagblad van het Noorden). Om maar niet te spreken van allerlei display ads, dat model gaat helemaal nergens meer heen!

Een aantal grote krantentitels in de Verenigde Staten begint dit nu te begrijpen. De Tribune heeft haar contract met Associated Press opgezegd. De New York Times (NYT) heeft plannen om op haar homepages en door de gehele site heen te linken naar externe nieuwsbronnen – ook als die van de concurrent zijn! De link verandert alles! Cover what you do best, link to the rest lijkt de nieuwe regel. Sites als Digg, Yahoo (met Yahoo Buzz) implementeren deze regel al met zeer veel succes. Google bewijst al jaren dat er meer geld te verdienen is met het wegsturen van mensen in plaats van vast te houden binnen je eigen ’silo’. Jeff Jarvis zegt hierover;

This changes the dynamic of editorial decisions. Instead of saying, “we should have that” (and replicating what is already out there) you say, “what do we do best?” That is, “what is our unique value?” It means that when you sit down to see a story that others have worked on, you should ask, “can we do it better?” If not, then link. And devote your time to what you can do better.

De regel van focus op datgene je het beste doet is een strategie die voor veel bedrijven opgaat, dus waarom niet voor krantenuitgevers? Wanneer je als bedrijf hetzelfde doet als je concurrenten, ben je snel out-of-business. Maar veel kranten zijn van mening dat dit niet voor hun opgaat en schrijven dus over datgene waar de concurrentie ook over schrijft, juist omdat de concurrentie daarover schrijft!.

In een vorige post heb ik al aangegeven welke strategische opties uitgevers hebben. Wanneer grote krantentitels actief link journalism (deze term is afkomstig van Scott Karp) gaan bedrijven zullen meer titels volgen. Feitelijk betekent dit ook een verbinding tussen voorheen gescheiden werelden, die van de professionele en de burgerjournalistiek. Mijn verwachting is dat traditionele nieuwsbedrijven dan wel eens een hele belangrijke rol kunnen gaan spelen als filter, gateway en aggregator naar de blogosphere en andere social news/media.

It doesn’t matter if the 800 pound gorilla is late to the party – he’s still going to shake things up!

Heb jij dat ook wel eens; op een bepaald moment herinner je iets, maar je weet niet wat nu datgene is geweest waardoor die herinnering in je is opgekomen. Onderweg naar huis herinnerde ik mij een opvatting van een Creative Director bij een groot reclameburo die marketing karakteriseerde als ‘het maken van sausjes’. Continue Reading »

Reclamebureaus willen ons doen geloven dat commercials uniek zijn en daardoor duur. Nieuwkomers die een plek willen veroveren in deze, nog altijd zeer lucratieve, branche breken met deze conventie. Als nieuwkomer dien je in staat te zijn de kostprijs te verlagen door bijvoorbeeld te standaardiseren. Om te standaardiseren dien je het geheel (in dit geval het bedenken en maken van een commercial) te dekomposeren in onderdelen waarbij de onderlinge samenhang van elementen binnen dat onderdeel groter is dan die met andere elementen buiten dat onderdeel. Hierdoor ontstaat een serie van ‘hele taken’ waarbij elke hele taak geoptimaliseerd kan worden (zowel qua kosten als op andere comparatieve eigenschappen). Vaak leiden dergelijke optimalisaties tot nieuwe gespecialiseerde bedrijven. Continue Reading »