Mijn 100ste post! Een mooi moment om stil te staan bij het begrip ‘nieuwe media’. Binnen veel bedrijven heeft ‘nieuwe media’ een plek gekregen (Manager Nieuwe Media, Afdeling Nieuwe Media, een nieuwe-media strategie etc.), maar betekent dit ook dat nieuwe media tussen ‘tussen de oren’ zit? Nee, zelfs niet bij die bedrijven en organisaties waarvan je een voortrekkersrol zou verwachten; de mediabedrijven.  Initiatieven op het gebied van nieuwe media worden geïsoleerd van bestaande (bedrijfs-)activiteiten. Zo heeft bijvoorbeeld het Dagblad van het Noorden een deel van haar nieuwe media-activiteiten belegd bij Young Einstein (een volledig afgezonderd onderdeel, letterlijk straatlengtes verwijderd van de redactie).

Kranten hebben het moeilijk; oplages dalen al enkele jaren (behalve een kleine opleving in 2007), adverteerders verschuiven hun budgetten naar online. De websites van kranten trekken relatief veel bezoek, maar men is niet in staat dit te converteren naar inkomsten. Kranten zijn niet in staat om op hun ‘gouden assets’ (contacten met adverteerders, relatief veel en kwalitatief goede traffic op hun websites, journalisten/redactie die in staat zijn hoogwaardige content te ontwikkelen, relaties met andere contentleveranciers, historisch archief materiaal, een sterke merkwaarde etcetera, etcetera) te kapitaliseren. Met grote regelmaat verschijnen er berichten en artikelen waarin de situaties worden beschreven en geanalyseerd.  En hieraan wil graag een analyse vanuit een meer psychologisch perspectief toevoegen; het rouwproces volgens Kübler-Ross. Mensen die een trauma meemaken (bijvoorbeeld het verlies van een dierbaar iemand), doorlopen een aantal stadia waarin men met dit trauma verwerkt.

Een toepassing van dit model op het krantenbedrijf leidt tot de volgende analyse;

• Fase 1: Ontkenning; “Ach, dat internet zal niet zo’n vaart lopen! Het is een hype, en die waaien meestal wel weer over”.
• Fase 2: Boosheid. Kranten diaboliseren het internet. Professionele content is op grote schaal gratis verkrijgbaar. User Generated Content groeit exponentieel (gemeten naar de sterke toename van het aantal blogs, foto- en videosharing sites en social media). Kranten zien met lede ogen toe hoe nieuwe media intitiatieven (van nieuwkomers) snel succesvol zijn (veel bezoek, hoge conversie) en ‘vreemde’ spelers hun territorium binnendringen. De komst van gratis kranten zet ook nog eens de traditionele core-business onder druk.
• Fase 3: Nostalgie. “Er gaat toch niets boven een papieren krant bij je eerste kopje koffie?”
• Fase 4: Angst. Kranten worden serieus in hun voortbestaan bedreigd. Op internet is er zelfs een website voor opgericht. Reorganisaties en saneringen volgen elkaar in een hoog tempo op. Men moet afscheid nemen van de manier waarop men altijd heeft gewerkt, maar wat dan? Er heerst veel onzekerheid binnen alle lagen van de organisatie.
• Fase 5: Marchanderen. “Goed idee van Rupert Murdoch; betalen voor content!’” Met de rug tegen de executiemuur wordt elk uitstel gezien als afstel. Elk initiatief dat gericht is op behoud van het oude gedachtengoed wordt omarmd. Murdoch krijgt veel bijval van traditionele kranten, ondanks dat in het verleden initiatieven op het gebied van ‘betaalde content/toegang’  zijn mislukt (zoals o.a. bij de New York Times).

Veel kranten zitten nog in deze fase (5), maar diep van binnen weet men dat men afscheid moet nemen van het ene leven om het andere te beginnen. Wellicht dat het onderzoek van PWC (Entertainment & Media Outlook 2009 – 2013) het kranten/tijdschriftenbedrijf helpt om in de fase (6) van Acceptatie te geraken (de feiten onder ogen zien) en fundamentele keuzes maken (die breken met het verleden). Maar een ‘ander leven’ is wat anders dan een ‘nieuwe leven’. Men hoeft niet alles overboord te gooien; men dient sterke en onderscheidende assets te plaatsen binnen een context die meer recht doet aan de wetten en regeld op het Internet.

Het PWC onderzoek stelt; “Het is hoog tijd voor een reset (….) maak duidelijke strategische keuzes, stop met het gratis weggeven van unieke en relevante content, segmenteer op doelgroepen, zet het krantenmerk neer in verschillende kanalen en investeer in databases die heel precies inzicht verschaffen in consumentengedrag”. Tevens adviseert het onderzoek om de ‘vijand in de armen te sluiten door meer samen te werken met erkende digitale nieuwsaanbieders. Google grijnst! Maar of dit de uiteindelijke berusting geeft?

Trackback URI | Comments RSS