Waarom Second Life haar belofte niet waargemaakt!

Ik vroeg mij al een tijd af waarom Second Life (SL) haar momentum heeft verloren en bijvoorbeeld een World of Warcraft (WoW) een nog steeds stijgend succes is. Beide zijn virtuele 3D omgevingen compleet met avatars en toolsets. Zonder het beestje SL bij haar naam te noemen gaf Evert Hoogendoorn het antwoord tijdens zijn presentatie op het congres Document2009 van donderdag 5 februari jl. te Utrecht. Evert is Head of Design for Virtual Theatre & Games Utrecht aan de School of the Arts at Utrecht ….. say no more! Games hebben een aantal universele kenmerken, te weten; een rule set (een doel en een framework van regels), games zijn declarative (de wijze waarop je de middelen die je ter beschikking staan het beste kunt gebruiken) en er is sprake van een sociale context (andere spelers, collaboration). Wanneer je deze kenmerken toepast op Second Life wordt meteen de ‘zwakte’, ten opzichte van bijvoorbeeld een WoW, duidelijk; SL heeft geen doel, althans geen doel die voor elke deelnemer hetzelfde is (bijvoorbeeld zoals bij racespelletjes als eerste over de streep komen). Natuurlijk, de bedrijven die op Second Life gevestigd zijn hadden/hebben wel een doel. Maar wat heeft het Internet ons geleerd? Het gaat om het doel van de gebruiker![kalooga q=second life /]