Verhelderend

Het domein Internet omvat vele disciplines en wanneer je als klant het beste wilt, ga je in zee met specialisten! Dit is ook de reden dat ik met de huidige stand van technologie, de creatieve mogelijkheden en het strategisch karakter van webapplicaties, niet geloof in ‘all round’ inernetbedrijven die ‘alles doen’. Voor zoekmachine optimalisatie maakt mijn bedrijf gebruik van de expertise van iLeadz. En hoewel ik al een tijdje in de internetindustrie meeloop, ben ik altijd weer blij verrast met de inzichten die ik vaak na een onderhoud met Richard Wobbes van iLeadz krijg.

De opbrengst van vandaag; ‘user centric design’ (UCD is voor velen het panacae van een goede webapplicatie) versus ‘search centric design‘ (SCD – dit is (nu nog) geen officiële afkorting . SCD zorgt voor traffic (vooral nieuwe bezoekers) en dit is een voorwaarde voor conversie. En voor conversie is UCD van belang. Een nieuwe website? Geef prioriteit aan SCD; het volledig en op detail Google-proof maken van de webapplicatie. Wat mij hierin opvalt is het belang van lineair denken en dat lijkt op het eerste gezicht een vreemde eend in de interactieve bijt! Maar zoekmachines denken niet interactief maar ‘spideren’ lineair. UCD stelt de gebruiker/bezoeker van de website centraal. Dit is een ‘glazen deur’ waaraan nog teveel websites hun bezoekers het hoofd laten stoten! UCD heeft een grote invloed op conversieratio’s. Dit verklaart mede het succes van zogenaamde rijke internet applicaties.

Echter het centraal stellen van de bezoeker begint vanaf het punt dat de meeste bezoekers hun ‘journey’ beginnen; de zoekmachine (en in veel gevallen Google). In die zin is SCD een voorwaarde voor UCD. Het is daarom raar dat veel webbouw projecten UCD als uitgangspunt nemen en vervolgens achteraf SCD reparaties plegen (optimalisatie).

De Prooi

Tijdens Oud & Nieuw hadden wij goede vrienden op bezoek waarvan ik een boek kado kreeg: De Prooi van Jeroen Smit over de val van ABN AMRO. Ik heb de eerste dagen van het jaar 2009 grotendeels lezend doorgebracht, waarbij ik voor noodzakelijke pauzes het boek hoofdschuddend naast mij neer moest leggen. Ik bankier al jaren bij de ABN AMRO, en heb mij nooit afgevraagd of ik hier wel goed zat, ook niet tijdens de hoogtij-dagen van de kredietcrisis (of moet die nog komen?). Maar na het lezen van dit boek heb ik mijzelf die vraag wel hardop gesteld. Onthutsend en ontluisterend. Je weet dat het geen fictie is – maar het is de beste financiele thriller die ik tot dusver gelezen heb (oke, Barbarians at the Gate is ook erg goed).

Diezelfde vrienden vertelden mij dat ze in het vliegtuig (ze hadden de kerstdagen in Rome doorgebracht), Wouter Bos dit boek hadden zien lezen. Hij zat overigens ‘gewoon’ economy class – over voorbeeld gedrag gesproken. Hier kan menig bankier een voorbeeld aan nemen.