Googlenomics: WWGD?

De New York Times bericht dat de CEO van Google, Eric Schmidt is toegetreden tot de economic advisory board van Barack Obama. De nieuwe president van de VS ziet zich geplaatst voor de grootste staatsschuld ooit; 11,1 biljoen dollar (een 11 met 12 ‘nullen’) en mogelijk dat de visie van Google van toegevoegde waarde is in het oplossen van dit probleem. Nu kun je hier een oppervlakkige analyse op los laten en fantaseren over welke internet goeroes welke posities in de Obama administration gaan innemen. Maar het bekijken van deze economische crisis door de lens van Google is zo gek nog niet.

WWGD (What Would Google Do?) Jeff Jarvis heeft een interessante post geschreven over de economische wetten volgens Google. Hier volgt mijn interpretatie;

Linking in a hyperconnected world – alles hangt met alles samen en dit heeft in negatieve zin er toe geleid dat oorzaak-gevolg relaties niet meer inzichtelijk zijn (pas wanneer het te laat is). Dit heeft in de financiële wereld tot een soort sneeuwbal effect geleid van accumulerende ellende. Linking leidt tot meer efficiency, effectiviteit en continuïteit; innovaties worden sneller verspreid en geadopteerd. Vergelijkbare cumulatieve effecten zijn ook in positieve zin mogelijk – mits er ‘gezonde’ en maatschappelijk verantwoorde basisprincipes worden gehanteerd (dit i.t.t. ‘graaiende’ bankiers en managers).

Vastigheid biedt geen vastheid (‘Atoms are a drag’) – Vastgoed, grondstoffen, valuta, bieden geen veilige haven om te schuilen voor het economisch zware weer. voor bedrijven is het niet meer en kwestie van ‘uitzitten’ en teren op opgebouwde reserves. Het gaat nu om het behouden en vergroten van toegevoegde waarde, onafhankelijk van ‘dingen’. Misschien toch eerst naar andere maatregelen kijken dan het ontslaan van mensen en daarmee buiten de deur zetten van kennis, relaties en bezieling.

Klein is het nieuwe groot – groei zit niet in het efficiënt bedienen van een massa markt, maar in het bedienen van heel veel kleine markten (the long tail). Het bereiken van een critical mass doe je niet alleen, maar samen met anderen.

Zorg dat je een platform bent – Google is een platform omdat het andere bedrijven in staat stelt een business te bedrijven dankzij de inkomsten (Adsense), content (Google Maps), functionaliteit (Google Docs) en services (Google Apps) van Google. eBay was eerst een veiling nu een marktplaats die een ieder een stand biedt. Amazon was eerst een winkel maar nu een distributiecentrum (opslag en distributie van data en rekenkracht).

Om de bovenstaande principes te implementeren, moet er een soort ‘grondhouding’ zijn die in sommige gevallen haaks staat op de huidige realiteit. Sturend vermogen dwing je niet af (hiërarchie, regels, protocollen) maar wordt je gegeven. Hoe meer je geeft, des te meer je ontvangt. Uiteindelijk draait alles om het (winnen krijgen van) vertrouwen.

Ik las gisteren een artikel in de NCR met een analyse van het verkiezingssucces van Barack Oboma. Veel hiervan is te herleiden naar bovenstaande principes. De keuze voor Google in de economic advisory board is een welkome aanvulling op een Warren Buffett. Ik verwacht dat de reeële economie veel kan leren van de digitale economie.