Nov 30 2008
Digitale Zeepkisten
De NRC weekendbijlage van zaterdag 29 november jl. bevat een artikel over ‘bloggen’ (titel: digitale zeepkisten). Het is jammer dat dit artikel professionele journalistiek en zogenaamde burgerjournalistiek als elkaars opponenten neerzet. In dit verband wordt gretig geciteerd uit het werk van de grote internetcriticaster Andrew Keen (The Cult of the Amateur). De algemeen secretaris van de Nederlandse Vereniging van Journalisten sluit zich aan bij de kritiek op burgerjournalistiek. Letterlijk;
Burgerjournalistiek is leuk (…) maar het is net als bij met een operatie: zou u zich laten opereren door een burgerchirurg? Je kunt met alle respect niet meer dan half werk van burgerjournalisten verwachten, want ze kunnen er maar half werk insteken (…) Ik denk dat kwaliteit uiteindelijk overwint.
1. Is het begrip ‘journalistiek’ hier wel van toepassing? Van Dale definieert journalistiek als ‘het regelmatig verstrekken van in- en voorlichting omtrent het dagelijkse gebeuren via de media‘. Zowel inlichting als voorlichting hebben betrekking op feiten. Vervolgens kunnen op basis van feiten conclusies getrokken worden en kan men zich hierover een mening vormen. Bloggen moet vooral in de betekenis van het laatste gezien worden; het geven van een persoonlijke mening of visie op een feitelijke gebeurtenis. Ook traditionele media maken een onderscheid in feitelijk nieuws en opinie-stukken.
2. Professionele journalistiek en de mening van ‘amateurs’ (doelgroepen; zij die veelal professioneel ‘behandeld’ worden) vullen elkaar aan! Professionele content en professioneel handelen worden gevalideerd door amateurs. Wat zegt de burger meer over de kwaliteit van een ziekenhuis; de CV’s en opleidingen van de hier praktizerende artsen of de ervaringen van patienten? In een maatschappij met mondige burgers en prosumers heeft de professionele praktijk (of dit nu journalisten, reporters of artsen zijn) de amateuristische ervaringspraktijk nodig om de waarheid te vinden (en die ligt meestal toch ergens in het midden).
3. Is hier geen sprake van begripsverwarring? Sociale media (Blogs, tweets, wiki’s en dergelijke) worden veelal over een kam geschoren terwijl ze elk een ander doel hebben. In een blog staat een opinie van een individu centraal, vervolgens wordt middels een ‘discours‘ de opinie nader geëxploreerd en verduidelijkt. Het gaat hierbij niet zozeer om waarheidsvinding maar meer om meningsvorming en verkenning. Binnen een wiki staat waarheidsvinding wel centraal en worden individuele meningen en opinies als zodanig ook aangemerkt. Binnen een wiki wordt het proces van waarheidsvinding zo transparant mogelijk gemaakt door onder andeen versiebeheer en mutatielogs.
4. Informatie overload versus adequate filtering. In het dagelijkse bombardement van feiten, meningen en beelden heeft het individu behoefte aan adequate filtering en niet aan het reduceren van de ‘information overload’. Zowel bij waarheidsvinding als bij meningsvorming is juist een overvloed aan informatie wenselijk. Professionele media en sociale media vormen gezamenlijk een adequaat filtermechanisme.
Niemand heeft een claim op de waarheid. Het wordt tijd dat professionele media de sociale media gaat omarmen in plaats zich daarvan te distantiëren.
Ls.,
Het artikel ‘Digitale Zeepkisten’ van Hidde Tangeman (NRC 29/11/08) sluit aan op het artikel ‘Belgisch minister Pieter De Crem vindt blogs gevaarlijk’.
http://zaplog.nl/zaplog/article/belgisch_minister_pieter_de_crem_vindt_blogs_gevaarlijk/
Ik hou er rekening mee dat de dienaar van de Kroon, minister Hirsch Ballin, met nieuwe wetsvoorstellen komt die men dan ook in de EU, voor onze eigen veiligheid, zal willen gaan doorvoeren.
In beide artikelen worden de oorzaken van de toename en behoefte van weblogs niet besproken, namelijk het feit dat steeds meer Europese hoofdredacteuren lak hebben aan de Internationale gedragsregels voor Journalisten ‘de Code van Bordeaux’. Artikel 1 luidt: ‘Eerbied voor waarheid en voor het recht van het publiek op waarheid is de eerste plicht van de journalist’. Zie
http://www.lijst14.nl/html/nieuws/nws23_10_01.html
Enkele weken voor de verkiezingen van 22 november 2006 werd een voorstel van de PvdA gedaan om subsidie te gaan verlenen aan de media in hun strijd tegen weblogs. Het voorstel werd met meerderheid aangenomen geen kritische noot, m.u.v. de toenmalige http://www.lijst14.nl, werd gehoord. De toenmalige http://www.lijst14.nl , een zogeheten blanco lijst, die met 17 kandidaten overal in het land, als grote onbekende, voldoende ondersteuningsverklaringen hadden gekregen en aan deze verkiezingen hebben meegedaan, werd door de voltallige media vakkundig doodgezwegen. Minister Plasterk gaf dan ook bij zijn aantreden (februari 2007) honderd miljoen euro extra aan de publieke omroep. Nederland kreunt en zucht dan nu ook iedere avond dankzij de nieuwe Mediawet van ons topvrouwtjes Medy van der Laan/D66 en initiatiefneemster van http://www.reclamerakkers.nl , onder de diarree van TV reclame en programma’s lijkende op 2+2 = 5. Bijna goed! Kortom de groei van weblogs komt omdat Nederlanders en waarschijnlijk ook de Belgen worden domgehouden. Dat de wereldberoemde astronaut Wubbe Ockels op TV per ongeluk vertelde dat hij de enige man in Nederland was die een week kanker heeft gehad vond men de volgende dag niets van de terug in de onafhankelijk dagbladen.
Omdat waarschijnlijk onze Aboutaleb nog niet helemaal ingeburgerd was maakte hij de vergissing om euro 50 als cadeautje aan het volk te geven, waarbij hij opmerkte dat hij dat ook goed vond voor de PvdA. Oud minister Nicolaï/VVD reageerde, als door een wesp gestoken. Hij was er zo vol van dat hij zijn rol als volksvertegenwoordiger vergat en op onthullende wijze vertelde dat het volk gaat stemmen om dienaars voor de Kroon, i.p.v. het volk, te genereren. Citaat: ‘Volgens Nicolaï heeft de PvdA- bewindsman zijn positie als dienaar van de Kroon misbruikt voor partijdoeleinden’ (ANP/Spits 13/11/08).
Robert A. Verlinden http://www.wijzijnoveral.nl